Toch maar weer de draad opgepakt

Ons laatste blog was in December 2024!!
Net alsof er sinds die tijd niets is gebeurd?!

Patrick en Louise kwamen in September naar Red Deer om bij de trouwday van Dominique en Jeff te zijn, en vervolgens bij ons te komen wonen. Op 20 februari is Olivia Wren geboren, en kwam dus ook bij ons wonen. Drie generaties onder een dak. Een hele mooie belevenis.

In oktober 2025 zijn Frank en ik naar Spanje geweest voor 2 weken. Gewoon om eens iets anders te doen en te zien. Via Edmonton naar Schiphol en vervolgens doorvliegen naar Malaga. In Malaga een autootje gehuurd om rustig door Spanje te reizen. We hebben de plaatsen gezien waar Patrick heeft gewoond, waar hij samen met Louise heeft gewoond. Maar ook waar Patrick heeft gewerkt als WOOF'er op de farm van Ersqusina en . Een indrukwekkende vakantie. Voor de terugreis hadden we een lange stop op Schiphol. Tijdens deze stop hebben we koffie gedronken met Cisca en Wouter. Gewoon eventjes bijkletsen. Was super mooi dat we dit hebben kunnen doen. 

Voor mijn 65e verjaardag had Frank het idee om met ons tweetjes 2 weken op vakantie te gaan in juni. We besloten om naar Nova Scotia te gaan. Nova Scotia is een van de Canadese Provincies. Bijna 4.000 kilometer van elkaar. Met de auto ben je 4 tot 5 dagen onderweg, en met het vliegtuig is het 5.5 uur vliegen (inclusief naar het vliegveld rijden en het inchecken ben je minimaal 8 uur onderweg).

Uitgerekend 1 week voor ons vertrek, op vrijdagavond, bleken we een lek te hebben in een van de slaapkamers. 's Zaterdags maar meteen de verzekering gebeld. Maandagochtend konden we iemand verwachten die de situatie kwam inschatten. Inmiddels zijn we 6 weken verder en is er al wel het een en ander gebeurd. Opeens hadden we een tekort aan slaapkamers. Frank en ik zijn 'gewoon' op vakantie gegaan, terwijl Patrick, Louise en Olivia in Red Deer bleven. Niet ideaal om in ons huis te zijn, want enorme droogmachines stonden in de keuken en slaapkamer te blazen; werklui liepen ons huis in en uit; de vloer in de keuken moest er gedeeltelijk uit en ook de plek waar de afwasmachine stond is nu een open gat. Erg onveilig voor een eenjarige! 
Vanuit Nova Scotia hebben we dagelijks contact gezocht met de verzekering. De laatste dag van onze vakantie hadden we het eindelijk voor elkaar dat Patrick en Louise vervangende woonruimte mochten zoeken; alles was okay met uitzondering van een 5 sterren hotel. 2 weken geleden zijn ze verhuisd naar een mooi appartement, niet ver bij ons vandaan. En zolang de verbouwing duurt, zolang betaald de verzekering. 

Buurman Karl heeft weer geholpen met de verhuizing. Thank you, Karl.

Terwijl Patrick en zijn familie zich voorbereiden op de komst van een tweede kindje wordt er in ons huis gewerkt aan de reparaties. Het zal nog wel even duren voor alles klaar is. Op dit moment zijn de slaapkamermuur en het plafond gestripped. 

Christmas 2024 and New Year 2025

Vanwege de langdurige post staking door Canada Post, hebben we geen kaarten verstuurd. De staking is sinds afgelopen week achter de rug, maar met bergen achterstallige post is het voor te stellen dat de post  heel veel vertraging ondervind. Daarom een blog-bericht:

"It's not what's under the Christmas tree that matters.
It's who's around it."
~ Charlie Brown ~

Een spreuk die veel mensen aanspreekt. Ook ons. 

Maar soms maakt het wel uit wat er onder de kerstboom ligt, en dat kun je zien in de foto hieronder. 

Frank's laatste paar geitenwollen sokken, gebreid door Moeke, waren helemaal versleten. 

Yvonne heeft haar breikunst uitgebreid en heeft het voetgedeelte hersteld 

Er ligt nu een geschenk onder de kerstboom die een hele speciale betekenis heeft!

"Sometimes it Does matter what's under the tree."

~ The Bauer's at Maxwell~

Happy Holidays and a Joyful 2025

Yvonne ~ Frank
Louise ~ Patrick ~ Chanel🐾

Gewoon een paar foto's

 Deze foto's horen eigenlijk bij ons vorig bericht. :)

Frank en Hamid op de uitkijktoren in Kerry Wood Nature Park

Eindelijk kunnen de tomaten de tuin in

baby eland in onze tuin

Het wordt weer eens tijd om iets te schrijven op ons blog. Het is leuk om te weten dat ons blog nog steeds gelezen wordt. 

Frank is twee weken vrij. Tijd om in de tuin aan het werk te gaan. De sneeuw is weg, de grond is ijsvrij, tijd om diverse groenten en planten in de tuin te gaan zetten. Allereerst heeft hij een aantal weken geleden  de compostbakken verplaatst. Ditmaal op een plek waar de muizen hun gang kunnen gaan!!!! We hadden echt een muizenplaag in de garage. De compostbakken stonden tegen de garage aan. Op de nieuwe plek hebben we er niet of nauwelijks last van. De aanwezigheid van een buurtkat helpt ook. 
Gisteren hebben we nog wat extra planten en struiken gekocht. Inmiddels zijn de krokussen en tulpen te zien, en beginnen andere meerjarige planten en struiken weer te groeien en te bloeien. Morgen wordt er een lading houtsnippers gebracht. Geen idee hoeveel, maar het klinkt als een hoeveelheid die onze oprit volledig in beslag zal gaan nemen. Kan niet wachten om daar een foto van te maken. :) 

Vorige week hadden we bezoek in onze voortuin. Een eland die rustig langs het kamerraam kwam gewandeld, zich vervolgens tegoed deed aan wat bladeren van een struik, en daarna zijn route voortzette door bij de buren de achtertuin in te lopen. Dat krijg je als je het hek open laat staan! 
Het is de laatste tijd wel vaker dat we herten in de straat hebben, maar een eland hebben we nog niet eerder gezien. Het was wel even schrikken hoor toen dat beest ineens in onze tuin liep. 

Het is ruim 2 maanden geleden dat ik geopereerd ben. En wauw, wat een verandering. Ruim 7 jaar heb ik gelopen met pijn, en met name de laatste 3 jaar met extreme pijnen. En nu? Zo onwerkelijk maar waar, de pijn is weg! Met behulp van fysiotherapie ben ik nu aan het oefenen om 'normaal' te lopen. Best lastig en bij tijden ongemakkelijk. 
Het lopen zonder krukken gaat goed, maar zo af en toe is het wel prettig om de steun van een kruk te hebben. Ik ga ervanuit dat ik over enkele weken voorgoed de krukken aan de kant kan zetten.
Waar ik tegenop zag was dat ik tijdens de competitie voor a-capella koren nog niet mobiel genoeg zou zijn. Ik was zelfs bang dat ik er dit jaar helemaal niet bij kon zijn vanwege de operatie. Maar ik was er wel bij. :)

De competitie was dit jaar in Edmonton, Alberta. Vorig jaar waren we in Saskatoon, Saskatchewan, en volgend jaar zal de competitie in Vancouver, British Columbia, zijn. Dit jaar dus lekker dichtbij. Voorafgaande aan de competitie is er heel veel geoefend, hebben we op heel veel plaatsen opgetreden, en hebben we extra coaches laten komen om de puntjes-op-de-i te zetten. Met als resultaat dat we met stip gestegen zijn. We hebben maar liefst 45 punten meer gescoord dan vorig jaar. Onze score was 565 punten. En niet geheel onbelangrijk, vorig jaar zongen we nog in de categorie kleinere koren. Dit jaar  hebben we meegedaan in de competitie voor koren met meer dan 40 leden.  Goed voor een medaille voor de 5e plaats. (1e 645, 2e 613, 3e 603, 4e 590).
Tijdens de opening op donderdag werden alle Carol Poole Spirit of 26 nominees genoemd. Voor ons koor ging de award dit jaar naar mij. Een hele eer om zo'n award te ontvangen. En ja, ik heb een heus certificaat en een bijbehorende medaille ontvangen. 

Ik sluit dit blog af met the action for happiness kalender bericht van vrijdag 24th May: Make choices that have a positive impact for others today. 

 

 

15 Maart 2024 De kop is eraf......

.............. en vervangen. Eindelijk. Na ruim 2 jaar op de wachtlijst te hebben gestaan, was het dan eindelijk zover. De heupoperatie stond gepland voor 15 maart,  om 11:00uur in de ochtend, en werd gelukkig ook op die dag uitgevoerd. Ruim twee weken van tevoren moest ik al beginnen met de voorbereidingen voor die operatie; stoppen met bepaalde medicatie, gedurende drie dagen voor de operatie met een speciale spons het lichaam reinigen, en appelsap drinken vlak voor de operatie! Het klinkt allemaal raar, maar het is waar. Vrijdag ochtend liep de wekker in alle vroegte af omdat er nog een halve liter appelsap gedronken moest worden! Niet echt lekker!
Frank kon met me mee tot aan de deuren van de operatiekamer. Vervolgens zag ik hem weer toen ik op de unit was. En van wat er in de tussentijd is gebeurd kan ik je niets vertellen. Gelukkig maar.
Van te voren was er al gezegd dat je 4 uur na de heupoperatie al moest proberen om een paar stappen te lopen. Die 4 uur heb ik niet gehaald, maar nog wel de zelfde avond. En vervolgens moest ik zaterdag-ochtend weer lopen. Dit keer in aanwezigheid van een fysiotherapeut, en daarna nog met een ergotherapeut. De ergotherapeut (Christina) vroeg of ik de trap op en af kon lopen. En yep, dit lukte zonder moeite. Toen ze op mijn dossier keek voor mijn naam, werden haar ogen groot als twee schotels. Ze zei: Are you the famous Yvonne Bauer? From the Red Cross equipment program? Het is wel even vreemd hoor om dit keer aan de andere kant te staan, als patient.
Zaterdagmiddag was ik weer thuis. Tijd om te werken aan mijn herstel. De arts, Dr Henderson, en zijn team hebben duidelijke instructies gegeven over wat ik wel en wat ik niet kan doen. Advies is om gedurende 6 weken met twee krukken of een walker te blijven lopen, pijnstillers te nemen wanneer nodig, en bloedverdunners nemen tot 4 weken na de operatie, daarbij vooral rekening houden met het feit dat voorover buigen en strekken afgeraden wordt. De oefeningen blijven doen die voor de operatie aangeraden werden, en vooral veel rust nemen. 

Frank is sinds de operatie voornamelijk thuis aan het werken. En als het nodig was, kwam Aydee om hem af te lossen. Inmiddels ben ik alweer ruim 2 weken thuis en vind zelf dat ik letterlijk met stappen vooruit ga. 
De hechtingen (nietjes) zijn afgelopen donderdag verwijderd. Voelt wel eventjes prettiger nu die nietjes eruit zijn. 
Vandaag, 1e Paasdag, heb ik eindelijk weer een keertje buitengelopen. Er ligt nog wel veel sneeuw, maar gelukkig niet meer op de oprit en stoepen. Langzaamaan merken we dat we het voorjaar ingaan.