Als verjaardagskado een weekendje Banff

Voor mijn verjaardag had ik van Yvonne een tandenborstel, nieuw ondergoed en een briefje gekregen. In dat briefje stond dat ik afgelopen zaterdag om 10 uur klaar moest staan omdat we samen een weekendje weg zouden gaan.

"Snel"weg door de Rockies

Na een rit van ruim 5 uur door de Rockies kwamen we in Banff aan, met tussendoor een stop in Lake Louise. Onderweg hadden we flinke sneeuwbuien en was de weg af en toe slecht begaanbaar. Behoorlijk anders dan op m'n verjaardag zelf toen ik samen met Hamid aan het eind van de middag lekker in de zon op ons terras kon zitten. Maar that's Canada, man! Yvonne had een hotel met sauna uitgezocht, echt fijn bedacht. 'sAvonds hebben we in een Italiaans restaurant uitgebreid gegeten, met allerlei lekkere specialiteiten van de chef. Het was veul maar wel lekker. Daarna heb ik m'n eerste saunarondje gemaakt. En vanochtend zijn we voor het ontbijt samen gegaan. Stel je voor, om 8 uur 'sochtends in de sauna. Maar van zo'n verjaardagskado moet je natuurlijk wel gebruik maken. Verder hebben we vanochtend weer een flinke wandeling door Banff gemaakt, en langs de rivier naar het grote hotel gelopen. Op de plek waar zomers een flinke waterval te zien is, liep er nu een klein stroompje tussen en onder het ijs door. Echt bijzonder om te zien. Nadat we weer lekker warm geworden waren met een kop koffie hebben we als aardigheidje nog een fles bokbier van de Banff Brewery voor Patrick gekocht. Had ie als sponsor van het weekendje wel verdiend.

Als afsluiting van dit weekend hadden we voor ons allebei nog een fijne ontspannende massage geboekt. En daarna via de korte route via Calgary weer naar huis. Yvonne en Patrick, dit was een echt mooi verjaardagskado, bedankt! Frank

Guess What!

Tijdens Frank's verjaardag, afgelopen dinsdag, hebben we nog lekker genoten van het zonnetje en konden we op ons terras zitten. De hogere temperaturen van de afgelopen dagen hebbn ervoor gezorgd dat de sneeuw van de afgelopen maanden bijna gesmolten was. Het resultaat van deze hogere temperaturen laat zich natuurlijk raden. Overal is er sprake van wateroverlast.

Rotary Parc

Maar helaas, vanochtend is het akelig stil buiten. En ja hoor. Er ligt weer een dik pak sneeuw. Nu maar hopen dat de sneeuw morgen weer gesmolten is, want Frank heeft voor zijn verjaardag een surprise gekregen. Het enige dat hij mee hoeft te nemen is zijn toilettas en één extra set kleren! De bedoeling is dat we in het weekend twee dagen ergens naar toe gaan.

Maar wat een gezeur over het weer! Via een ander blog, volgen we het leven van een meisje dat we kennen uit onze basketbaltijd in Nederland. Haar strijd tegen kanker! Er gaat geen dag voorbij of we kijken op het blog hoe het met haar gaat. We hebben ongelooflijk veel respect voor haar en haar familie.

Freedom Run 5000 Run & Walk

Freedom Run 5000 :Our Purpose "We believe that education can change the world. Freedom Run 5000, a student-founded initiative, will impact the future of Afghanistan by educating Afghan women. We plan to build 100 classrooms, each one enabling thousands of women over the years to receive an education. And the legacy will continue as these women educate others. Because it costs only $5000 to build a classroom, if 5000 people donate $100 each, 100 classrooms will be built—and donors can impact thousands, not only for this generation, but also for the next."

Lopen voor "A Better World". De tekst hierboven is volgens ons duidelijk genoeg en behoeft eigenlijk geen aanvulling. Frank en Yvonne hebben (ongetraind!) meegelopen met de 5 km. Het weer was goed, de weg was goed en er was voldoende belangstelling. Het was in elk geval een goede start op de zondagochtend. Voor meer info, zie http://www.freedomrun5000.org/ Het boek 'Three Cups of Tea' was voor Azalea (zij is degene die met deze freedumrun is begonnen) de grote aanleiding om zich in te zetten voor de vrijwilligersorganisatie "A Better World".

zomerse temperaturen

Het begint erop te lijken dat de lente wat meer de overhand begint te krijgen. De temperatuur komt overdag in elk geval duidelijk boven de 0 graden uit. Voor Patrick reden genoeg om zijn basketball short aan te trekken:

Vorige week, tijdens de voorjaarsvakantie (!), moesten de kinderen van de Buitenschoolse Opvang hun skikleren nog aantrekken. Niet alleen omdat het niet warm genoeg was, maar de sneeuw was behoorlijk aan het smelten en zorgde voor enorm veel water. Maar met het dragen van de skikleren konden ze toch lekker buiten spelen.

Tijdens de vakantie zijn we met de kinderen van de BSO een middag wezen zwemmen, hebben we een yoga-class gevolgd en hebben we een middagje mogen oefenen op een curlingbaan. Patrick was ook bij het zwemgebeuren aanwezig. Kijk, dat is nou makkelijk als je de enige (enigste) man bent bij de organisatie. Dan hebben ze je sowieso nodig om mee te kunnen gaan in de jongens kleedruimte. Dus, Patrick kreeg effe twee uurtjes betaald om mee te gaan zwemmen. In het zwembad overkwam ons iets wat je niet dagelijks meemaakt in een zwembad. De kinderen waren nog maar net in het water toen er een alarm afging. Iedereen natuurlijk meteen het water weer uit. Terwijl iedereen aan de kant stond te wachten wat er verder ging gebeuren, stond het personeel uilig te kijken wat ze nu eigenlijk moesten doen. Tja, de hele groep moest naar buiten (! 2 graden boven nul !). Oh ja, ze moesten dan aan iedereen een deken uit gaan delen. Je snapt dat dat wel effetjes ging duren (al hoort dat niet zo te gaan). Gelukkig was het een vals alarm en hoefden we niet allemaal naar buiten. Alleen het idee al dat we met alle kinderen in onze zwemkleding naar buiten zouden moeten!

Binnenkort gaat Yvonne naar een trouwerij. Eén van de meisjes van de Irakeese familie gaat trouwen. Samen met Raihanna, de moeder van de bruid, is Yvonne druk in de weer om één en ander te regelen. De moeilijkste vraag is wel of ze de sluier wil maken. Yvonne heeft nog geen idee hoe het eindresultaat moet zijn, maar daar komt ze van de week wel achter. Verder is het erg onduidelijk hoe de dag eruit moet gaan zien. Het wordt waarschijnlijk een vergelijkbaar feest als tijdens de verloving. Ook toen waren er naast de broers en zus alleen maar vrouwen uitgenodigd.

Dat we hier inmiddels lekker druk zijn, zal menigeen al wel opgemerkt hebben. Patrick en Yvonne zijn beiden coach van het handbalteam van Patrick`s voormalige school; Lindsay Thurber Comprehensive High School. Er wordt elke dag getraind tussen 5.15 pm en 7 pm. Dat betekent dat ze allebei direct vanaf hun betaalde job door kunnen rijden naar de handbaltraining.

Frank heeft tijdens de laatste bijeenkomst van KidSport (vorige week) de taak van beheerder voor de financieen op zich genomen. Er zijn nog wat andere posities te verdelen, o.a. een taak voor een secretaresse. Wie weet waar dat nog toe leidt.

Vanavond is Frank aanwezig bij een bijeenkomst van The Heat basketball in Red Deer. Het hele basketball gebeuren kan wel wat nieuw leven ingeblazen worden. En Frank gaat daarbij helpen. Zijn taak is: een Curriculum opzetten, een technisch beleidsplan waarin verschillende spelstijlen staan, aangepast aan de leeftijd. Startend bij de Middle School tot College, dus 12 tot 18 jarigen.

Ondertussen zit Patrick samen met Novel uit te rusten voor de televisie. Na een dag hard werken, is dat wel effe lekker. Novel is net als Patrick op zijn 16e in Red Deer komen wonen. Beide jongens weten wat het is om op een totaal andere plek in de wereld een nieuwe start te maken. En beiden weten dat het niet makkelijk is op die leeftijd. Voor Novel is het nog eens extra lastig, omdat hij niet de kans heeft om terug te gaan naar zijn Vaderland. Nog een weekje en Frank geeft een feestje. Tja, hij is nu éénmaal jarig, en bij een verjaardag hoort een feestje. Mocht je in de gelegenheid zijn, je bent van harte uitgenodigd.

En als je dan toch in Banff bent .............

............. dan ben je ook zo in Red Deer, dus kun je best even op visite gaan. Dat is wat Peter deed. Peter is een neef van Yvonne. Hij woont in Wakefield (Quebec) en werkt in Ottawa (Ontario). Hij was in Banff voor een conferentie en besloot om 'even' met de bus naar Red Deer te komen. Met de bus duurt het iets langer voordat je van Banff in Red Deer bent! Het was erg gezellig om met Peter bij te kletsen. Misschien vreemd om erbij te schrijven, maar we hebben voornamelijk in het Nederlands met hem gesproken. Complimenten voor Peter. Vanochtend hebben we Peter weer naar het vliegveld van Calgary gebracht. Met de auto gaat dit toch ietsje sneller!