Patrick is geslaag voor zijn eerste jaar

Na heel veel weekjes wachten heeft Patrick eindelijk de bevestiging ontvangen dat hij is geslaagd voor het eerste jaar 'apprenticeship techinical training' aan de Red Deer College. Eerlijk gezegd hadden we niet anders verwacht hoor. Misschien wat lastig om te zien wat zijn uiteindelijk gemiddelde is van het afgelopen jaar; 89 %.
In tegenstelling tot de cijfers die je in Nederland kunt halen (0 - 10) wordt hier de score uitgedrukt in procenten.
Ondertussen heeft hij ook de totaal aantal uren gewerkt die hij moet voldoen in het eerste jaar. Dat betekent niet automatisch dat hij nu lekker vakantie kan gaan houden, want zijn baas in Ponoka rekent elke dag gewoon op Patrick.

Het werken in Cilantro and Chives is totaal verschillend dan het werken bij State and Main. Cilantro and Chives heeft een eigen catering service. Zo heeft Patrick de afgelopen weken geholpen om de catering te verzorgen tijdens trouwerijen maar ook voor een begrafenis.

Nieuw Paspoort voor Yvonne

Frank en Patrick waren drie jaar geleden al in Edmonton om het paspoort te vernieuwen. Yvonne had haar paspoort nog net voor de Emigratie vernieuwd. En aangezien een paspoort maar 5 jaar geldig is, was het tijd om een nieuw paspoort aan te vragen. Dat dit allemaal wat meer werk vereist blijkt wel. Allereerst kun je alleen online een afspraak maken. Duidelijk stond er in de bevestiging vermeld dat je 5-10 minuten van te voren aanwezig moest zijn. Daarbij moest je ook nog een recente pasfoto overleggen. De pasfoto zou in hetzelfde gebouw gemaakt kunnen worden. Dat was mooi makkelijk!

2.5 Uur van tevoren vertrokken ze richting Edmonton. Volgens de routebeschrijving zouden ze zo'n 1.30 uur onderweg zijn. Ruimte genoeg zou je denken voor de pasfoto. Precies om 11 uur stapte Yvonne binnen bij de Nederlandse Ambassade! Gelukkig had ze de bevestigingsafspraak meegenomen, want volgens de medewerkers aldaar was er geen afspraak voor Yvonne om 11 uur! Een klein misverstandje. Naast Yvonne was er ook een Nederlands gezin uit Manitoba voor de paspoortverlenging aanwezig. Deze mensen waren drie dagen onderweg (alleen voor de heenreis!). En wij maar denken dat het tijdrovend is! De enige reden waarom dit gezin naar Edmonton moest voor de verlenging is de nieuwe vingerafdruk regeling. Want tja, alleen je naam, SOFi-nummer, je lengte, de kleur van je ogen enz blijken niet veilig genoeg te zijn. Na het invullen van wat andere papieren en natuurlijk na het betalen van 129 dollar konden we weer terug naar Red Deer.

Yvonne had ergens gehoord dat er een Nederlandse bakker in Edmonton zou zijn. De naam van de bakker: Siebe Koopmans (Nederlandser kan het bijna niet). Met wederom een routebeschrijving lukte het om door de onvriendelijke straten van Edmonton te rijden en de bakkerij te vinden. Aangekomen bij de bakkerij bleek de zaak gesloten te zijn tot en met woensdag. Wat een pech. We besloten om bij de buurman Fish and Chips te eten. Dat dit een staartje zou hebben konden we toen nog niet vermoeden. Nietsvermoedend dus reden we terug naar Red Deer. Zoals gebruikelijk wilde Frank zijn Mobiele telefoon wegleggen. Op dat moment ontdekte hij dat hij de mobiel had laten liggen in de viszaak. Er zat niets anders op dan weer terug te rijden. Om 20.15 uur waren we weer thuis!

 

Zoals jullie hebben kunnen lezen is Yvonne met haar collega's naar de HotPot Studio geweest. Na een weekje wachten kon ze eindelijk haar werkstuk ophalen: 

Markerville, Danish Museum en Centre Fest

Gewoon een dagje erop uit trekken in de omgeving. De keus viel dit keer op Markerville. Yvonne was er nog nooit geweest, dus reden genoeg om erheen te gaan. Markerville is een uniek klein plaatsje, zeg maar museum gehuchtje. Meest bekend is dit plaatsje vanwege de botermakerij.

Inmiddels is deze botermakerij gesloten en is er alleen nog de Creamery museum. In het plaatsje staat zowaar een kerk, er is een gemeenschapshuis en er zijn diverse mooie huizen te bezichtigen. Jammer dat het weer zo wisselvallig is. Toch hebben we kunnen zien hoe boter gemaakt wordt,

hoe wol wordt gesponnen en kon Frank genieten van een IJSje!
Door de hagelstorm, felle regen en sterke wind vervolgden we onze weg naar Dickson. Onderweg nog snel even een foto gemaakt van de mooie, gele canolavelden:

Vlakbij Dickson zijn we naar het Deens Museum geweest.

Wauw, dat was echt super. We vonden het een beetje te vergelijken met the Ellis Bird Farm. Stilte, natuur, goede lunch en gastvrijheid is hier volop te vinden. Helemaal super was het feit dat het weer in een keer weer omsloeg. Dit keer kwam de zon flink door.

We hebben er lekker gewandeld en konden hier en daar een verkorte versie van de sprookjes van H.C. Andersen lezen. Als lunch kozen we voor smorrebrod! Voor wie dit niet kent, probeer het eens en je zult zien dat het heerlijk is.

Bij terugkomst in Red Deer konden we nog genieten van het Centre Fest. Het Centre Fest wordt elk jaar gehouden in het centrum. Tijdens dit festijn wordt er door artiesten uit de hele wereld opgetreden; acrobaten, muzikanten en goochelaars. En natuurlijk kun je er volop snacken!

Het goede doel

Allereerst een dankjewel voor diegenen die Tamara inmiddels gesponsord hebben.

Afgelopen week waren de Westerner Day's. Terwijl in Nijmegen en Omstreken de vierdaagse wandelaars rondstappen, denderden hier de ponies over de renbaan; was er een enorme kermis, werd er een optocht gehouden, werden er hondenshows gegeven, was er een ezelshow en was er nog veel meer te beleven. Net als vorig jaar was het Rode Kruis ook dit jaar weer uitgenodigd om te helpen tijdens deze dagen. Zondag was het de taak voor het Rode Kruis om met 18 vrijwilligers op te komen dagen. In drie shifts (telkens voor 3 uur) waren er telkens 6 vrijwilligers actief in het KinderParadijs. Kinderen tot en met 10 jaar konden in een overdekte ruimte vrijuit spelen; hockeyen, golven, spelen in het zand, klimmen en glijden op een enorm speeltoestel, Levend ganzenbord spelen, basketballen, enzovoorts. Alle vrijwilligers kregen voor die dag twee entreekaarten, een parkeerpas en een toegang tot de chuck-wagon-races (race met vier ponies die een klein karretje voorttrekken over de renbaan).
Patrick, Tamara, Hasan en Aydee zaten samen met Yvonne en nog een andere vrijwilligster in dezelfde shift. Na 3 uurtjes in het KinderParadijs was het tijd om de Fair op te gaan. Frank en Glenn (die natuurlijk gebruik konden maken van het extra vrijkaartje!) stonden al te wachten bij de ponny-races. Tamara kwam met het idee om te gokken wie de winnaar in elke race zou worden. De inzet per race was 25 dollar-cent en in de finale race 1 dollar.  Gisteren, Dinsdag, heeft Yvonne een Art-workshop verzorgd voor het Zomer Programma van de Red Deer Child Care. In drie versschillende programma's hebben de kinderen een zelfportret geschilderd: 

En als afsluiting van diezelfde dag had ze met haar Rode Kruis collega's een gezellig avondje bij Hot Pot Studio. Op de foto: Leigh, Yvonne, Rhonda, Becky en Manveen. Het resultaat van het schilderwerk laat nog even op zich wachten. Volgende week dinsdag/woensdag kunnen ze de schilderwerken ophalen. 
Nog even iets over het weer!
Nou ja iets! Het spookt hier gewoon. Het ene moment is het stralend zonnig, het andere moment trekken donkere wolken samen en volgen er regen en hagelbuien, stormt het vreselijk en zijn er zelfs hier en daar grotere en kleiner tornado's. Tamara heeft geluk dat haar auto goed verzekerd is. Aanstaande maandag gaat haar auto voor een kleine week op vakantie naar de garage om de deuken van de hagelstenen (zeg naar knikkers in alle maten) uit te laten deuken!
En dan nog even de benzineprijs!
Die schommelt hier net als het weer. Een week geleden was de prijs voor een liter 1.16 dollar, vier dagen geleden stond de prijs in een keer op 1.27 dollar en inmiddels staat de prijs op 1.20 dollar.

Give the gift of Life

Via onze blog willen we jullie vragen om te kijken op de volgende website:

http://kidney.akaraisin.com/Common/Event/Home.aspx?seid=6903&mid=8

Als je eenmaal op deze pagina bent aangekomen, en de informatie hebt gelezen,  kies je voor
"sponsor a Participant"

Eenmaal op die pagina aangekomen vul je het volgende in:

Naam : Tamara

Last Name : Rairdan

en daarna klik je op search

Als alles goed is gegaan zie je nu Tamara Rairdan in lichtblauwe letters onderaan de pagina

klik op Tamara Rairdan om het verhaal te lezen. Als jullie vragen hebben kunnen jullie rechtstreeks contact opnemen met Tamara of via één van onze de drie email adressen.

Thanks a Lot!