zaterdag 5 maart 2016
dinsdag 1 maart 2016
Jamaica ?
Onze reis stond geboekt vanaf zaterdag 13 februari tot zondagochend 21 februari. Op dinsdag, 5 februari om precies 7 uur in de avond, ontdekten we dat Patrick's paspoort verlopen was. Oepsie....
Wat nu? Even snel een paspoortje regelen was er niet bij. Woensdagochtend om 7 uur aan de telefoon met denederlandse ambassade................. in Ottawa. Het kantoor in Edmonton bestaat niet meer. Heel vervelend dus. De eerst mogelijke afspraak was donderdag om 10 voor 12. Eerder zou echt niet lukken: allereerst is er een 2 uur tijdverschil tussen Ottawa en Red Deer; Patrick had nog examens op woensdag en vrijdag; daar moest e.e.a. mee geschoven worden; de vlucht moest geboekt worden voor woensdagavond half zeven; een hotel moest geboekt worden want Patrick zou midden in de nacht in Ottawa aankomen; Peter Andree gebeld om een rustplek te vinden; en vervolgens de auto-rit naar Calgary regelen. Kortom, heel veel stress in een zeer korte tijd. Met de voornaamste stress factor dat het maar de vraag was of Patrick mee zou kunnen gaan en in Jamaica zijn beste vriend Jesse te ontmoeten. En tja, bauer-stress uit zich soms erg vervelend.......................... :(
Wat waren we blij met de gastvrijheid van Peter, Chris en Nicolas plus Frank, Chantal en Cedric. De enige plek in Canada waar we familie hebben wonen is in Ottawa (en Wakefield)..... Patrick heeft gedurende ruim een week bij beide gezinnen mogen verblijven.
Het geluk zat ons mee. Woensdagochtend, 10 february, kwam het telefoontje van Patrick uit Ottawa. Zijn paspoort was gearriveerd. Vrijdagochtend heeft hij zijn paspoort opgehaald en is vervolgens met de bus naar Toronto gereden, een 5 uur durende rit. In Toronto was in dat weekend het NBA Allstar Gala. Ja, ja,............ een geluk bij een ongeluk. Patrick bedacht zich dat het niet zo vaak voorkomt dat een dergelijk event in Canada plaats zou vinden, dus heeft hij een kaartje gekocht voor de eerste avond. De reden dat Patrick naar Toronto ging was eenvoudig: de vlucht naar Jamaica zou namelijk vanaf Edmonton via Toronto naar Montego Bay gaan. Patrick kon dus in Toronto in het vliegtuig stappen.
Alledrie waren we wel toe aan een vakantie. We bedachten ons later dat we in 2009 voor het laatst met ons drietjes op vakantie zijn geweest. Ook toen was Jesse bij ons in Canada. In Jamaica stond Jesse op ons te wachten. Elke keer is het weer prettig om elkaar te ontmoeten. Omdat het al redelijk laat was zijn we in Montego Bay naar een bed en breakfast huis gegaan. Snel even wat eten, waarbij we onderweg met enige regelmaat werden aangesproken door de locale bevolking (!) We waren te moe om er aandacht aan te schenken.
T-shirts voor ons en voor Patrick ........?
Na een goede nachtrust en een goed ontbijt werden we om elf uur opgehaald door Pete. Onze bijna, prive taxi chauffeur. In een bijna drie uur durende auto rit kregen we van Pete allerlei informatie over het eiland te horen. Echt heel interessant. Pete heeft ons in de dagen daarna nog vaak geholpen met autoritjes en goede informatie. Via Pete kwamen we er al vlot achter dat betalen met een plastic kaart echt onmogelijk zou zijn in Treasure Beach. En een supermarkt kennen ze er ook niet. Maar we hebben ons wel gered hoor. Onze eindbestemming was Treasure Beach.
Een heel klein gehuchtje waar niet veel toeristen hun vakantie bestemming vinden. Wij dus wel........ We hebben genoten. Niet alleen van het Jamaicaanse ontbijt: ackee met saltfish; spinzazie met toast; roerei met zoete aardappel en gebakken banaan.
De relaxte sfeer; reggae muziek van de vroege ochtend tot late avond; contact met de locale bevolking; de relaxte smogg die je gratis kunt innemen (!) en gewoon het feit dat niets moet. De enige dag tocht die we gemaakt hebben was naar de Y.S. Falls en de Appleton Estates (een rum makerij). En natuurlijk onder leiding van Pete!
Suikerwater drinken
De locatie waar we verbleven was ook prettig. Een prive zwembad, een klein keukentje in de slaapkamer; een wc deur die voor verrassingen zorgde maar bovenal zeer prettige mensen die het verblijf voor ons aangenaam hebben gemaakt. En de beste plek was eigenlijk wel aan het water en op het strand.
We kijken terug op een korte week vakantie, met heel veel herinneringen. En zeker is zeker, we willen allemaal nog wel een keer terug; en ook naar dezelfde plek.
Wat nu? Even snel een paspoortje regelen was er niet bij. Woensdagochtend om 7 uur aan de telefoon met denederlandse ambassade................. in Ottawa. Het kantoor in Edmonton bestaat niet meer. Heel vervelend dus. De eerst mogelijke afspraak was donderdag om 10 voor 12. Eerder zou echt niet lukken: allereerst is er een 2 uur tijdverschil tussen Ottawa en Red Deer; Patrick had nog examens op woensdag en vrijdag; daar moest e.e.a. mee geschoven worden; de vlucht moest geboekt worden voor woensdagavond half zeven; een hotel moest geboekt worden want Patrick zou midden in de nacht in Ottawa aankomen; Peter Andree gebeld om een rustplek te vinden; en vervolgens de auto-rit naar Calgary regelen. Kortom, heel veel stress in een zeer korte tijd. Met de voornaamste stress factor dat het maar de vraag was of Patrick mee zou kunnen gaan en in Jamaica zijn beste vriend Jesse te ontmoeten. En tja, bauer-stress uit zich soms erg vervelend.......................... :(
Wat waren we blij met de gastvrijheid van Peter, Chris en Nicolas plus Frank, Chantal en Cedric. De enige plek in Canada waar we familie hebben wonen is in Ottawa (en Wakefield)..... Patrick heeft gedurende ruim een week bij beide gezinnen mogen verblijven.
Het geluk zat ons mee. Woensdagochtend, 10 february, kwam het telefoontje van Patrick uit Ottawa. Zijn paspoort was gearriveerd. Vrijdagochtend heeft hij zijn paspoort opgehaald en is vervolgens met de bus naar Toronto gereden, een 5 uur durende rit. In Toronto was in dat weekend het NBA Allstar Gala. Ja, ja,............ een geluk bij een ongeluk. Patrick bedacht zich dat het niet zo vaak voorkomt dat een dergelijk event in Canada plaats zou vinden, dus heeft hij een kaartje gekocht voor de eerste avond. De reden dat Patrick naar Toronto ging was eenvoudig: de vlucht naar Jamaica zou namelijk vanaf Edmonton via Toronto naar Montego Bay gaan. Patrick kon dus in Toronto in het vliegtuig stappen.
Alledrie waren we wel toe aan een vakantie. We bedachten ons later dat we in 2009 voor het laatst met ons drietjes op vakantie zijn geweest. Ook toen was Jesse bij ons in Canada. In Jamaica stond Jesse op ons te wachten. Elke keer is het weer prettig om elkaar te ontmoeten. Omdat het al redelijk laat was zijn we in Montego Bay naar een bed en breakfast huis gegaan. Snel even wat eten, waarbij we onderweg met enige regelmaat werden aangesproken door de locale bevolking (!) We waren te moe om er aandacht aan te schenken.
Effe bijkletsen
Na een goede nachtrust en een goed ontbijt werden we om elf uur opgehaald door Pete. Onze bijna, prive taxi chauffeur. In een bijna drie uur durende auto rit kregen we van Pete allerlei informatie over het eiland te horen. Echt heel interessant. Pete heeft ons in de dagen daarna nog vaak geholpen met autoritjes en goede informatie. Via Pete kwamen we er al vlot achter dat betalen met een plastic kaart echt onmogelijk zou zijn in Treasure Beach. En een supermarkt kennen ze er ook niet. Maar we hebben ons wel gered hoor. Onze eindbestemming was Treasure Beach.
Een heel klein gehuchtje waar niet veel toeristen hun vakantie bestemming vinden. Wij dus wel........ We hebben genoten. Niet alleen van het Jamaicaanse ontbijt: ackee met saltfish; spinzazie met toast; roerei met zoete aardappel en gebakken banaan.
Patrick, Jesse en Junior
Patrick Bauer en Donovan Patrick in de keuken van de strand bar/restaurant
1, 2 .....
Ondergaande zon tussen 6pm en 6:15pm !
donderdag 4 februari 2016
Some random pictures
The Health Equipment Loan Program short H.E.L.P.
Tja, een deel van mijn werkplek is op een tweede verdieping. De entree voor deze ruimte is via een vreemde trap. Soms best lastig om met een bath transfer bench de trap af te moeten lopen. Gelukkig lenen we deze transfer bench niet elke dag uit. Je ziet deze bench rechts op de voorgrond. Het is een zogeheten padded batch transfer bench. Verder zie je hier krukken, looprekken en wc verhogers in verschillende maten.
Een ander deel is op de begane grond.
Gelukkig staan de rolstoelen op de begane grond. En ook hier zie je weer een bath transfer bench. Net even iets anders dan de padded bench. Deze bench wordt regelmatig uitgeleend. Naast de rolstoelen zie je ook rollators and speciale railings die in bed geplaatst kunnen worden. Op de begane grond hebben we de spullen staan die het meest uitgeleend worden.
Onze Frohman!
Een hevige sneeuwval gevolgd met een paar warme dagen hebben ervoor gezorgd dat onze Frohman niet langer rechtop kon staan. Jammer? Och, het betekent dat het misschien wel voorjaar gaat worden. Dat zou zo super zijn ................
Benzine prijs op Zondag 31 Januari 2016
Maandag was de prijs nog lager: 66.4 cent per liter. Maar inmiddels is de prijs weer aan het stijgen en staat de teller op 77.9 cent.
zondag 24 januari 2016
Bloemkool en Benzine................
Tja, wat hebben die twee met elkaar te maken? Eigenlijk helemaal niets, of toch?
Op dit moment betalen we over 5 dollar voor een bloemkool en 70.4 cent per liter voor benzine bij Canadian Superstore ! Omgerekend in euro's is dit 3.25 euro voor de bloemkool en 46.15 euro cent voor bezine. (de koers op dit moment: 1 canadese dollar is 0.66 euro cent.) De prijs van benzine is gelijk aan toen wij aankwamen in Red Deer op 1 februari 2009. In de tussenliggende jaren is de prijs van benzine gestegen en gedaald. Maar niet eerder was het dezelfde prijs als toen in februari. De hoogste prijs voor benzine in de afgelopen periode was 1.42 dollar (bijna dubbel van wat het nu is).
En dan nu het weer :)
De temperatuur op 24 januari 2009 om half tien in de ochtend was -27.5 C.
En vandaag, 24 januari 2016 zelfde tijd is het -2 C
Ik heb gecheckt in ons blog naar de sneeuw situatie in februari 2009; toen lag er een dun laagje sneeuw. Nou vandaag dus niet he! Gisteren leek er er nog op dat de winter zijn uittrede aan het doen was. Maar vanochtend met het openen van de gordijnen is het weer een totaal andere wereld. Wij schatten dat er maar liefst 15 tot 20 centimeter is gevallen (tussen 11 uur gisteren avond en 8 uur vanochtend). Op het moment dat ik dit bericht op het blog schrijf sneeuwt het nog volop.
Onze Frosty the Frohman heeft het maar zwaar in de voortuin. Door de wisselende temperaturen, met een eenzijdige verwarming aan de zuidkant (!) begint hij steeds meer te lijken op de toren van Pisa. En dan nu weer met een dikke last van sneeuw op zijn schouders maakt het buitenstaan er niet prettiger op. Het is echt dezelfde Frosty!
Op dit moment betalen we over 5 dollar voor een bloemkool en 70.4 cent per liter voor benzine bij Canadian Superstore ! Omgerekend in euro's is dit 3.25 euro voor de bloemkool en 46.15 euro cent voor bezine. (de koers op dit moment: 1 canadese dollar is 0.66 euro cent.) De prijs van benzine is gelijk aan toen wij aankwamen in Red Deer op 1 februari 2009. In de tussenliggende jaren is de prijs van benzine gestegen en gedaald. Maar niet eerder was het dezelfde prijs als toen in februari. De hoogste prijs voor benzine in de afgelopen periode was 1.42 dollar (bijna dubbel van wat het nu is).
En dan nu het weer :)
De temperatuur op 24 januari 2009 om half tien in de ochtend was -27.5 C.
En vandaag, 24 januari 2016 zelfde tijd is het -2 C
Ik heb gecheckt in ons blog naar de sneeuw situatie in februari 2009; toen lag er een dun laagje sneeuw. Nou vandaag dus niet he! Gisteren leek er er nog op dat de winter zijn uittrede aan het doen was. Maar vanochtend met het openen van de gordijnen is het weer een totaal andere wereld. Wij schatten dat er maar liefst 15 tot 20 centimeter is gevallen (tussen 11 uur gisteren avond en 8 uur vanochtend). Op het moment dat ik dit bericht op het blog schrijf sneeuwt het nog volop.
Onze Frosty the Frohman heeft het maar zwaar in de voortuin. Door de wisselende temperaturen, met een eenzijdige verwarming aan de zuidkant (!) begint hij steeds meer te lijken op de toren van Pisa. En dan nu weer met een dikke last van sneeuw op zijn schouders maakt het buitenstaan er niet prettiger op. Het is echt dezelfde Frosty!
zondag 10 januari 2016
Happy New Year!
In Red Deer hadden we een relaxte oudejaarsavond met de buren op bezoek voor happy hour en een paar snacks, zonder vuurwerk en met een dvd van Friends tot half een 'snachts.
Our snowman, door buurman Karl netjes aangekleed.
Eerder had Frank de oliebollen al gebakken die door alle collega's bij het Rode Kruis en C.A.R.E. als lekkerder dan donuts beoordeeld werden.
En raar maar waar, wij hadden om iets voor vier 'smiddags al de nummer een de Top 2000, Imagine.
Volgens ons is dit een geweldig passend lied voor dit jaar waarin veel oorlogen en geweld, en fijn om te merken dat meer mensen in Nederland dat blijkbaar vonden.
We zijn het nieuwe jaar intensief begonnen. Zondag zijn we naar een kennis bij Gull Lake geweest en hebben we op sneeuwscooters over het meer en door de bossen gereden, keigaaf!
Alledrie weer vol energie aan het werk en college begonnen, waarbij Frank dinsdag een zware epilepsie-aanval kreeg op het werk en hij met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht werd. De afgelopen maanden is zijn epilepsie wat onrustiger geworden en zal hij wat meer medicijnen krijgen, maar ook minder stress op zijn werk moeten vinden. Hij heeft daarvoor al alle support van het management team en bestuur toegezegd gekregen.
Gisteren hebben Patrick en Frank een collega helpen verhuizen, een aparte ervaring als de zon lekker schijnt bij min 20 :). Daarna zijn we bij Aydee geweest om een klusje in de keuken te doen omdat ze een nieuwe koelkast krijgt die hoger is en niet onder de bestaande kastjes past.
Daarna bij intussen min 30 een ouderwetse steak gegrild en de open haard aangestoken.
Our snowman, door buurman Karl netjes aangekleed.
Eerder had Frank de oliebollen al gebakken die door alle collega's bij het Rode Kruis en C.A.R.E. als lekkerder dan donuts beoordeeld werden.
En raar maar waar, wij hadden om iets voor vier 'smiddags al de nummer een de Top 2000, Imagine.
Volgens ons is dit een geweldig passend lied voor dit jaar waarin veel oorlogen en geweld, en fijn om te merken dat meer mensen in Nederland dat blijkbaar vonden.
Uitzicht over de stad op een stralende winterdag.
We zijn het nieuwe jaar intensief begonnen. Zondag zijn we naar een kennis bij Gull Lake geweest en hebben we op sneeuwscooters over het meer en door de bossen gereden, keigaaf!
Alledrie weer vol energie aan het werk en college begonnen, waarbij Frank dinsdag een zware epilepsie-aanval kreeg op het werk en hij met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht werd. De afgelopen maanden is zijn epilepsie wat onrustiger geworden en zal hij wat meer medicijnen krijgen, maar ook minder stress op zijn werk moeten vinden. Hij heeft daarvoor al alle support van het management team en bestuur toegezegd gekregen.
Gisteren hebben Patrick en Frank een collega helpen verhuizen, een aparte ervaring als de zon lekker schijnt bij min 20 :). Daarna zijn we bij Aydee geweest om een klusje in de keuken te doen omdat ze een nieuwe koelkast krijgt die hoger is en niet onder de bestaande kastjes past.
Daarna bij intussen min 30 een ouderwetse steak gegrild en de open haard aangestoken.
Abonneren op:
Posts (Atom)
