Making Life Easier - project

In 2016 werd ik gevraagd om mee te doen aan een onderzoek onder vrouwen die in the afgelopen 10 jaar zijn geemigreerd naar Red Deer. Dit onderzoek is een groot project geworden. Allereerst was er een enquete. Vervolgens een periode waarin we foto's moesten maken van plekken die een positieve en minder positieve indruk hadden gemaakt. Vervolgens werden er een-op-een interviews gehouden. Van die interviews, tezamen met de foto's werd een verslag gemaakt. Dat verslag is verwerkt in een totale presentatie. De presentatie is nu te bekijken via the link https://caiwa.ca/making-life-easier/. 

Ik ben erg benieuwd naar reacties op dit project. Dus als je wilt reageren stuur me een emailtje:  yvonnebauer61@gmail.com 

Het is eventjes still geweest op het blog. De meeste keren ben ik degene die de berichten schrijft. Sinds eind juli ben ik er niet echt meer toe gekomen. Te ziek om echt aan de computer te kunnen zitten. Yep, we hebben een foto-shoot gedaan op Patrick's verjaardag. En yep, ik heb een bericht hierover gedeeld via dit blog. Pas sinds twee weken voel ik me weer de oude. Geen hoofdpijn, duizeligheid of andere nare gevoelens meer in mijn lichaam. Gelukkig maar. 

Is het alweer een jaar geleden dat Aydee en ik in Nederland waren? Het is onvoorstelbaar. Nog regelmatig hebben Aydee en ik het erover. Ik zie bij enige regelmaat dat Aydee iets op haar Facebook Pagina post over Nederland. 

Patrick woont inmiddels al weer twee maanden in Edmonton, is de uitdaging aan gegaan om student te zijn. Een heel ander leventje. Elke ochtend in de spits met de metro naar de Universiteit; een geluk is dat het beginpunt van de metro, het station is waar Patrick instapt. En de metro komt over het terrein van de Universiteit, waar Patrick weer uit kan stappen. Wel zo prettig, zeker als je weet dat Patrick twee keer per week bepakt en bezakt met Hockeystick, -schaatsen; hockey beschermpads, helm, en zijn rugzak, laptop and lunch in die metro moet zijn. 

Ook heeft hij twee keer per week zwemmen. Okay, okay. Het is eenvoudiger om een handdoek en zwembroek mee te nemen. :)

Het blijft niet alleen bij zwemmen en schaatsen op de uni. Psychologie, Spaans en Bewegingsleer nemen een groot deel van de tijd in beslag. 

Als ik Frank vraag wat ik over hem op het blog kan schrijven reageert hij met: "Nou gewoon he, gaat gewoon zijn gangetje". Wat hij niet vertelt is dat hij volgende week zaterdag voor een week naar Vegas gaat. Dat doet maar! Buurman Karl heeft Frank uitgedaagd voor een of meerdere partijen golf, maar dan in Vegas wel te verstaan. Och wat heb ik een medelijden met Frank. :)

Okay, genoeg weer voor nu. 

Groetjes,

Yvonne

Photo shoot op Patrick's verjaardag

Met Kerstmis hebben we van Aydee een tegoedbon gekregen om een foto-reportage te laten maken. Echt iets voor ons! Frank en ik hebben onze laatste foto-sessie gemaakt, ongeveer 28 jaar geleden!
En volgens ons hebben we nog nooit een dergelijke foto-sessie met Patrick laten maken.
Eindelijk is het ervan gekomen en hebben we de reportage laten maken tijdens Patrick's verjaardag, afgelopen Maandag. En eigenlijk vonden we het alledrie wel leuk om te doen. De foto's zijn gemaakt in het Coronation Park; Down Town in Red Deer

 Bij de Indigenous Stone Circle

 Een grappig verhaal kwam na deze foto!

It's time to move on ........

Zomerse Temperaturen

Zomer in Alberta.  De hoogste temperatuur gemeten in Red Deer was in 1941; het kwik kwam toen tot 36.1 graden Celsius! Afgelopen twee weken was het extreem warm en werd er 36 graden gemeten. Net geen record! Je vraagt je af of je blij moet zijn als dit record verbroken wordt!
Zo vreemd om te realiseren dat het in Red Deer ook -36 graden celsius kan worden. Yep, dat is een groot verschil.

De weersverwachting voor vandaag, morgen en overmorgen ziet er wat vreemd uit. Voor vandaag: Smoke, 27 graden en bewolkt, met vanavond kans op regen waarbij de temperatuur daalt naar 10 graden. Op dit moment, het is net even over 10 uur in de ochtend, is het 17 graden. De zon heeft zich nog niet laten zien. Heel langzaam probeert de zon door de smoky atmosfeer te schijnen. We hebben namelijk erg veel last van de rook van de bosbranden in British Columbia / BC.
Zo jammer, want om nu lekker buiten te gaan zitten is niet echt een aanrader. De luchtkwaliteit wordt hier gemeten. De meter voor vandaag staat op: 8 High Risk (dit is op een schaal van 1 tot 10 waarbij high/very high aangeeft! ) Frank had een potluck gepland voor zijn werk in een van de parken hier in Red Deer. Dit keer is het niet de regen of extreme kou dat roet in het eten gooit, maar de smoky conditions.

Afgelopen weekend zijn Frank en ik wel gaan kamperen. We besloten om ergens aan de voet van de rockies onze tent op te zetten en kwamen uit bij Twin Lakes Campground. Een kleine camping met geen voorzieningen anders dan een 'non-flushing-toilet'; Zeg maar een plastic vuilnisbak met een toiletring erop, geplaatst op een gat in de grond. :)

 Vorige week hebben we een nieuw wandelpad in Red Deer gelopen. Het pad ligt er al langer, maar wij wisten het bestaan er niet van. We hebben hier gewandeld, maar zullen het wel bij die ene keer laten. Het geluid van de snelweg was onvoorstelbaar. Vogels hoorde je niet in het bos, gelukkig waren er wel volop vlinders te zien. Dat maakte het allemaal een beetje goed.

Uitzicht over de Red Deer River richting Red Deer

Om een beetje een idee te krijgen van deze nieuwe wandelplek! 

Lily - Farm in Bentley:

Op uitnodiging van Kathy ben ik met haar meegegaan naar een Lelie-boerderij. De boerderij bevindt zich 5 km buiten de grens van Bentley. De eigenaar, ik schat hem 70+ heeft als hobby het kweken van lelies. En daarnaast vermaakt hij zich, of heeft hij zich vermaakt met timmeren. Op zijn hele erf staan verschillende grappige stoelen, banken en borden met spreuken!

!

Tijdens een wandeling door de tuin mocht ik zelf lelies uitkiezen om een boeket samen te stellen. De prijs voor het boeket: een donatie van 5 dollar! De foto's spreken voor zich:

 

Inhaalrace!

Wow! De laatste posting was in april. Tijd voor wat meer verhalen van onze kant.

April en mei waren qua weer rare maanden. 15 April zijn we bij McKenzie Trail geweest om te kijken of de ganzen alweer in Alberta waren. En ja hoor, de ganzen waren er maar moesten nog op bevroren oppervlaktes lopen. 22 April konden we vervolgens foto's maken van een overstroomd gedeelte in Red Deer. En in mei was het zo warm dat we alweer heerlijk buiten konden zitten, weliswaar omringd met de nodige sneeuwresten.

Korte tijd na de laaste posting (25 april) heb ik te horen gekregen dat mijn baan per 31 maart 2019 komt te vervallen. Het Rode Kruis in Alberta zal niet langer medische hulpmiddelen verstrekken. Hoe het allemaal verder gaat weet ik nog niet. Zeker is dat the Health Equipment Loan Program niet langer onder de 'vlag' van het rode kruis zal functioneren. Hopenlijk is er medio september meer bekend en weten we meer waar we (mijn collega's in Grande Prairie, Lethbridge, Medicine Hat, Edmonton en Calgary) aan toe zijn. Gesprekken tussen Alberta Health Service en het Rode Kruis zijn in volle gang, kijken of er een doorstart mogelijk is. Vervelend voor Red Deer en Medicine Hat is dat er in dezelfde plaats nog een uitleen mogelijkheid. Voorlopig houd ik mijn ogen en oren open voor andere banen, en als het niet anders is zal ik mijn tijd bij het Rode Kruis volbrengen tot en met 31 maart.

Patrick's laatste dag bij de College Opleiding was eind april. Na drie jaar RDC is het nu tijd om door te stromen naar de Universiteit van Alberta (U of A) in Edmonton. Hij heeft een woonplek gevonden en zal eind augustus verhuizen. Ook zijn baan als Operations Assistant voor de kookopleiding heeft hij opgezegd. Op dit moment is hij nog wel als instructor betrokken bij de zomerkampen van de college. 5 Weken lang heeft hij de leiding en geeft kook-/bakles aan kinderen in de leeftijd van 9 - 14 jaar. Afgelopen week was de eerste kookweek, komende week wordt vervolgd met een week bakken; enzovoorts. Daarnaast is Patrick samen met U-Harvest business-partner Jeff Gauthier druk in de weer met alle culinaire activiteiten; Vaderdag; Verjaardagen; Strawberry Festival; Adviseurs bij de Golfbaan in Delburne. Voor meer informatie kun je terecht via Facebook op U-Harvest pagina. Daar houdt Jeff alle activiteiten bij.

Met het koor hebben we op dit moment een vakantiestop. 30 juli komen we even bij elkaar omdat we 3 augustus een optreden hebben. Tijdens de vakantiestop wordt er wel van de leden verwacht dat we door blijven zingen. Op dit moment richten we ons op het concert dat we geven in November; en op de competitie in Surrey die volgend jaar april plaats vindt. Als alles goed gaat zal ik tijdens ons concert in November met een Quartet optreden. Samen met Cathy, Dorethey en Lesley zingen ik: Everly Brothers - All I have to do is dream

Misschien bekend, misschien niet bekend, maar ik ben lid van het bestuur van Central Alberta Sexual Assault Support Centre hier in Red Deer. Een organisatie die mensen van elke leeftijd helpt, bijstaat, opvangt als er sprake is van sexueel misbruik. Het centrum in Red Deer bestaat ruim 30 jaar. Naast bestuurslid ben ik een van de vrijwilligers die eens per maand de tekstlijn bemand. Dit is een mogelijkheid voor slachtoffers om anoniem te teksten (24 uur per dag mogelijk). Mijn shift is meestal vanaf 4 uur in de middag tot 12 uur middernacht.  Als alle plannen doorgaan zal het centrum naar verwachting een nieuw onderkomen gaan vinden bij het nieuw the bouwen Central Alberta Child Advocacy Centre.

Op 12 mei zijn we samen we Aydee naar een voorstelling van Cirque Du Soleil geweest. Yep, een hele groep kwam naar Red Deer voor een aantal optredens. Het is en blijft spectaculair. Een show die nooit verveeld.

Op 7 juni liepen Frank en Patrick A Mile In Her Shoes voor een goed doel:

http://www.womensoutreach.ca/events/walk-a-mile-in-her-shoes/red-deer/

Zondag, 15 juli, hebben we bij Donna en Karl de finale van de Wereld Kampioenschappen Voetbal gekeken. Frank, Patrick en ik hadden een schema ingevuld met daarin alle te verwachten uitslagen; en vervolgens hadden we ook de te verwachten kampioen vermeld. Niet dat we extremen voetballiefhebbers zijn maar het maakte het wel leuk om op die manier deze WK een beetje te volgen. Volgens de planning van Patrick zou Brazilie winnen; volgens Frank zou Frankrijk (hoe kan het ook anders) winnen en volgens mij zou Croatie de grote winnaar worden. Nou, we weten allemaal wie er heeft gewonnen, en wie er 'rijk' is geworden na deze finale!

Het weer in Central Alberta blijft je verrassen. Het voorjaar/begin van de zomer is een mooie tijd om te wandelen in de natuur. Kathy, een van onze vrienden, woont in Gull Lake direct aan het water. Een wandeling langs het meer blijft geweldig en is nooit hetzelfde.

Ik ben met Kathy bevriend geraakt via het werk bij het Rode Kruis; Na gebruik van enkele medische hulpmiddelen bracht ze de items terug;  korte daarna startte ze als vrijwilligster. Sinds die tijd komen we regelmatig bij elkaar. Jammergenoeg is het de laatste tijd op een wat lager pitje komen te staan; haar zoon (Robert, wordt morgen 31 jaar) heeft op 17 jarige leeftijd een dubbele long transplantatie ondergaan. Wonder boven wonder heeft hij sinds die tijd op redelijke manier kunnen leven. Sinds 2 jaar gaat het niet goed meer. Ongeveer twee maanden geleden gaven de doctoren hem een levensverwachting van twee maanden(!)

Ottawa 2018; Omdat mijn paspoort per 29 juli verlopen zou zijn moest ik een nieuw paspoort aanvragen. Dit gaat allemaal een beetje omslachtig. Hiervoor moest ik persoonlijk naar of de Nederlandse Ambassade in Ottawa of naar een van de consulaten (Toronto of Vancouver). Samen met Frank ben ik donderdag 28 juni naar Ottawa gevlogen, had de 29e in de ochtend een afspraak bij de ambassade. De hele aanvraag duurde misschien 10 minuten. Omdat we geen envelope (!) hadden meegebracht, moest Frank oppad om een envelope ergens te scoren. Hierdoor duurde het geheel wat langer. :) Tja, die envelope kon echt niet verstrekt worden ter plekke. Een beetje een lachertje. Afgelopen week heb ik mijn paspoort via de post ontvangen.
We hebben een paar gezellige dagen in Ottawa gehad. Vrijdagmiddag zijn we naar Truus gegaan, zijn samen met Truus naar Wakefield gereden waar Peter Andree woont. Daar hebben we de 50ste verjaardag van Frank Andree gevierd; samen met Chantal, Cedric, Chris en Nicolas. Op zaterdag zijn we erg gastvrij ontvangen bij Frank, Chantal en Cedric. Gelukkig konden we bij hen 'verkoeling' vinden in het zwembad. Wat was het warm.
De warmste dag was tijdens Canada Day, 1 juli. de thermometer gaf 44 graden aan. Te warm om gezellig bij Parliament Hill rond te wandelen en te genieten van de Canada Day festiviteiten. In plaats daarvan hebben we lekker in een aricondioned pub gezeten en de voetbalwedstrijd Belgie tegen Japan gekeken. Al met al hebben we een heerlijk weekendje Ottawa gehad.

Frank heeft de afgelopen maanden een stressvolle en drukke tijd gehad. Inmiddels is alles in een rustiger vaarwater gekomen, en lukt het om af en toe 8 urige werkdagen te maken en vrij te zijn in het weekend. De geplande vakantie in juli kon/kan vanwege alle drukte helaas niet doorgaan. Ik heb de komende week wel vrij genomen. Ik heb het niet zo druk als Frank, maar vanwege alle onzekerheden levert mijn baan wel spanningen op. Een weekje ertussenuit is dan ook niet verkeerd. En als alle planningen doorgaan zullen Frank en ik in September een week vrij nemen om naar Victoria Eiland te gaan.

12 April Frank's Verjaardag

Allebei een dag vrij genomen. We hebben iets uit kunnen slapen. Wel gebeld vanuit Nederland! Maakte niets uit. We wilden toch op tijd opstaan. Voor Frank's verjaardag had ik een afspraak gemaakt bij een Sauna in Cochrane. Dat is ongeveer anderhalf uur rijden vanaf Red Deer. Jippie, we hebben een echte Sauna gevonden waar we allebei heerlijk twee uur hebben kunnen ontspannen.
Voor wie wil weten waar we geweest zijn, check http://www.cavesaunaspa.com/
We waren met twee andere personen in de sauna. Maximaal accepteren ze 10 mensen tegelijk.
Na de sauna was het tijd voor een late lunch. Hiervoor zijn we ook in Cochrane gebleven. We hebben gegeten bij een gezellig Grieks Restaurant. Klein, maar fijn.
Inmiddels zijn we weer terug in Red Deer. Maar goed ook, want vrijdagochtend lag er een flink pak sneeuw. Met dit weer zouden we de reis naar Cochrane niet gemaakt hebben.
Nu maar hopen dat ook hier de lente binnenkort begint. We hebben echt genoeg van de sneeuw die al sinds november de bodem heeft bedekt. Bij de buren aan de overkant staat sinds deze week the trailer om een paar dagen op vakantie te gaan.

En op ons terras staan de stoelen te wachten tot de zon weer flink gaat schijnen. We hebben geen foto van gisteren middag. Toen konden we weer gewoon op de stoelen zitten, de sneeuw was gesmolten en het hout was droog. Yep, het blijft raar weer hier.

Gisterenavond zijn Frank en ik naar Denim and Diamonds geweest. Meer informatie is te vinden via https://www.facebook.com/events/218826341785474

Kaartjes voor dit event waren 100 dollar per persoon. En als je niet een tafel voor 8 personen had geboekt, werdje ingedeeld bij anderen. Wij zaten aan de tafel met de wethouders van Red Deer. Dit heeft leuke conversaties opgeleverd. Een van die conversaties ging over het druggebruik in Red Deer. Er is sprake dat er een speciale gelegenheid moet komen voor de drukgebruikers waar ze onder toezicht op een 'veilige' manier de drugs gebruiken. Binnenkort wordt het gebruik van cannabis gelegaliseerd in Canada. Enorm veel voor's en tegen's zijn er natuurlijk. Dat er een besluit genomen moet worden is duidelijk. (overigens was deze conversatie niet eenvoudig omdat er een band op vol vermogen muziek aan het spelen was). 

Een andere conversatie was op aansluiting van een project waar ik (Yvonne) aan deelgenomen heb: "Making Life Easer for Newcomers in Red Deer". Dit project is 2 jaar geleden van start gegaan. Via een survey plus een foto-voice interview is dit project tot stand gekomen. Meer informatie over die project is te vinden via "Making Life Easier for New Women in Canada" , en https://caiwa.ca/making-life-easier/ 

Vrouwen van verschillende culturen kregen de gelegenheid om hieraan deel te nemen. Het project was alleen gericht op de nieuwkomers; refugees, skilled workers and permanent residents.

Een van de city councillers (wethouders) aan onze tafel vanavond was Dianne. Het was prettig om enkele serieuse dingen met haar te bespreken. Een van de dingen die naar aanleiding van het Making Life Easier project bij mij naar boven kwam is dat het mogelijk moet zijn om een vrouwen cafe te houden.  Misschien eenmaal per maand. Diane wist me te motiveren om er eens over na te denken om een dergelijke groep te starten; in de bibliotheek. Volgens haar de hub waar veel mensen samen komen. En dan niet alleen voor newcomers maar ook voor Canadians. 

Vandaag en tot het eind van de maand ben ik drukdoende met werk en handbal. Vanaf mei zal ik me erin gaan verdiepen. Dit zal voor mij een enorme uidaging worden. Maar mensen die mij kennen weten dat dit mijn grootste passie is. Dat was het in Nederland en dat is alleen maar sterker geworden.