Yep, je leest het goed. -38. Het is hier sinds maandag extreem koud. gisterenochtend was het -38 graden, en afgelopen nacht was het -41. Een paar minuten in deze kou kan er al voor zorgen dat je bevroren vingers, voeten, benen, oren etc. oploopt.
Onze auto staat 's nachts in de garage. We kunnen vanuit een warm huis zo de auto instappen. Maar als we weer naar huis gaan wordt het verhaal anders. Er is geen mogelijkheid om de auto in te pluggen; aan de verlengsnoer te leggen. Al zou dat wel het beste zijn.
In plaats daarvan zit er niets anders op dan de auto met een afstandsbediening te starten, en voor zeker 10 minuten de motor stationair te laten draaien.
Een stoelverwarmer, zoals Patrick in zijn VW heeft is absoluut geen luxe. En ook een stuurverwarmer is geen luxe. In plaats daarvan zitten we in onze Chevrolet op ijsblokken en is het stuur niet te besturen zonder handschoenen. Kraag omhoog, zonnebril op en dan snel naar huis.
En als je dan de pech hebt dat je met de bus naar huis moet, dan is het helemaal afzien. In de bus zal het wel warm zijn, maar voordat je bij het busstation of the bushalte bent!
Hoe kun je je op deze winterse situaties voorbereiden? Zie de link hiervoor: LINK
Net als vorig jaar hebben we ook dit jaar weer 'the positive yar' klaarstaan. Oudejaars avond lezen we alle briefjes die in de fles zitten. Over de notes van afgelopen jaar hebben we bij tijden zo hard gelachen, dat we besloten om dit ritueel voor het vijfde jaar te herhalen. Het blijft leuk. En dan blijkt dat er heel veel positieve momenten te delen zijn. Zelfs op dagen dat het extreem koud is en je het liefste thuis wilt blijven bij de warme haard.
woensdag 15 januari 2020
woensdag 1 januari 2020
1 Januari 2020
01-01-2020
Gisterenavond gezellig thuis doorgebracht. Aydee en Adriana hadden we ook uitgenodigd. Volgens google hebben de avond traditioneel Nederlands doorgebracht: gourmetten en sjoelen. En diner for one kijken blijft ook altijd leuk, zeker als iemand het nog nooit heeft gezien. Precies om twaalf uur hoorden we in de buurt wat vuurwerk. Twaalf uur! Het nieuwe jaar is begonnen.
Happy New Year - Felize Navidad - Gelukkig Nieuwjaar.
Met ingang van vandaag zijn wij alleen nog te bereiken via onze email addressen, via onze mobiele telefoons, via skype, of via WhatsApp. Als je het telefoon nummer nog niet hebt, mail ons en we zullen je het telefoonnummer doorgeven.
Op dit moment sneeuwt het volop in Red Deer. Een vers pak sneeuw covered de oude laag. We zijn alledrie vrij vandaag. 1e Kerstdag en Nieuw Jaarsdag zijn de enige dagen in het jaar dat bijna iedereen niet hoeft te werken. Misschien kunnen we vandaag nog een winterwandeling maken. Overigens zijn veel wandelpaden afgesloten in de winter; deze paden worden in de winter niet onderhouden. Het is al een klus genoeg om de doorgaande wegen en paden sneeuwvrij te houden.
01-01-2020:
de temperatuur in Red Deer is -2 (om 10 uur); voor deze tijd van het jaar is dit warm.
1 Januari 2018 was het 's nachts -41 graden. een beetje kouder.
In het niews horen we dat het in Bangladesh so koud is dat mensen overlijden vanwege de extreme kou. De temperatuur is daar gedaald naar +4. Het is duidelijk dat klimaat verandering wel zeker grote impact heeft.
In 2017 kwamen we niet veel toe om iets te schrijven op ons blog; sinds 2018 hebben we toch weer nieuwe posts geplaatst. Altijd vonden we wel iets om op het blog te vermelden, maar steeds vaker is er minder inspiratie om ermee door te gaan.
Dat gevoel heerst nu.
Stuur ons een email als je dit blog bij tijden leest. Misschien dat dat kan bijdragen dat we doorgaan met ons blog.
Gisterenavond gezellig thuis doorgebracht. Aydee en Adriana hadden we ook uitgenodigd. Volgens google hebben de avond traditioneel Nederlands doorgebracht: gourmetten en sjoelen. En diner for one kijken blijft ook altijd leuk, zeker als iemand het nog nooit heeft gezien. Precies om twaalf uur hoorden we in de buurt wat vuurwerk. Twaalf uur! Het nieuwe jaar is begonnen.
Happy New Year - Felize Navidad - Gelukkig Nieuwjaar.
Met ingang van vandaag zijn wij alleen nog te bereiken via onze email addressen, via onze mobiele telefoons, via skype, of via WhatsApp. Als je het telefoon nummer nog niet hebt, mail ons en we zullen je het telefoonnummer doorgeven.
Op dit moment sneeuwt het volop in Red Deer. Een vers pak sneeuw covered de oude laag. We zijn alledrie vrij vandaag. 1e Kerstdag en Nieuw Jaarsdag zijn de enige dagen in het jaar dat bijna iedereen niet hoeft te werken. Misschien kunnen we vandaag nog een winterwandeling maken. Overigens zijn veel wandelpaden afgesloten in de winter; deze paden worden in de winter niet onderhouden. Het is al een klus genoeg om de doorgaande wegen en paden sneeuwvrij te houden.
01-01-2020:
de temperatuur in Red Deer is -2 (om 10 uur); voor deze tijd van het jaar is dit warm.
1 Januari 2018 was het 's nachts -41 graden. een beetje kouder.
In het niews horen we dat het in Bangladesh so koud is dat mensen overlijden vanwege de extreme kou. De temperatuur is daar gedaald naar +4. Het is duidelijk dat klimaat verandering wel zeker grote impact heeft.
In 2017 kwamen we niet veel toe om iets te schrijven op ons blog; sinds 2018 hebben we toch weer nieuwe posts geplaatst. Altijd vonden we wel iets om op het blog te vermelden, maar steeds vaker is er minder inspiratie om ermee door te gaan.
Dat gevoel heerst nu.
Stuur ons een email als je dit blog bij tijden leest. Misschien dat dat kan bijdragen dat we doorgaan met ons blog.
vrijdag 27 december 2019
27, 28, 29, 30, 31 December 2019
Het aftellen is begonnen. Nog 5 dagen en we zeggen dag 2019; 19e jaar van het 3e millennium, het 19e jaar van de 21e eeuw en het 10e en laatste jaar van het decennium van 2010. We stappen verder in het jaar 2020; een schrikkeljaar. Maar voordat het zover is blikken we terug.
6 Januari krijgen we te horen dat Ma Bauer onverwachts is overleden. Zo onwerkelijk maar waar. Frank en Patrick zijn aanwezig bij het afscheid, en dankzij de techniek van tegenwoordig kon ik de ceremonie bijwonen.
31 Januari: de Equipment Loan Program bij het Rode Kruis in Red Deer zal tot Maart 2021 blijven bestaan. Onduidelijk is wat er daarna gaat gebeuren. Op dit moment heb ik dus nog een baan.
1 Februari; we wonen exact 10 jaar in Red Deer, Canada. Het klinkt bijna onwerkelijk, zeer zeker als we bedenken hoe onze gevoelens destijds waren.
2 Maart: was de afsluitings ceremonie van de Canadian Winter games die dit jaar in Red Deer plaats vonden.
12 April: Frank's verjaardag. Dezelfde dag hadden we met het koor onze competitie in Surrey. Met een hoge score van 544 punten hadden we iedereen (inclusief onszelf) verrast. Volgend jaar zijn we zeer zeker van plan om weer mee te doen met de competitie. Dit keer in Calgary (bijna een thuis wedstrijd!)
18 April: 9 jaar geleden overleed Pa van Dommelen. De uitbarsting van de vulkaan op IJsland zorgde ervoor dat het redelijk lastig was om een vlucht naar Nederland te boeken. Gelukkig waren we optijd bij de uitvaart aanwezig.
Mei: Frank heeft voor een maand een time-out genomen. Even tijd voor zichzelf, even geen werk.
Juni: Monique en Adri zijn naar Canada gekomen. Ze zijn bij ons op bezoek geweest en hebben tijd genomen om te Geocaching. Leuk was het om tijdens onze gezamenlijke vakantiebestemming Ans en Derk (familie) te ontmoeten.
Juli: Voor de eerste keer brengt Mr. Beer een bezoek aan de Camping. Het zorgt voor een heleboel hilariteit. Niet alleen tijdens het kamperen, maar nog steeds komt het beer-bear verhaal regelmatig ter sprake.
Augustus: Pa Bauer komt voor een maand bij ons. In de periode dat hij bij ons is, hebben ook wij onze vakantie geboekt. Met ons viertjes nemen we de tijd om een rondreisje te maken via de Rockies naar British Columbia. Het was fijn dat Pa bij ons was.
September: het seizoen voor Universiteit, werk en activiteiten zijn weer volop begonnen. Patrick is terug bij de universiteit; heeft zijn draai weer snel gevonden. Deze maand treedt ik voor de eerste keer op met het nieuwe kwartet "Silver Lining". Frank heeft de nodige klussen in huis verricht; de lekkage in de basement is verholpen; nieuwe vloer gelegd; muren gesausd, plinten vervangen, etc. etc.
October 31: We staan er niet altijd bij stil, maar 31 oktober blijft de dag dat we denken aan Ma Putman. Dit jaar 13 jaar geleden dat zij is overleden.
November: Frank had voor een silent auction bij de rotary een kookavond bij mensen thuis gedoneerd; Hiervoor kwamen Patrick en Jeff kookles geven aan huis bij een Rotarian. En wie was de afwashulp voor de avond? Juist................................... Frank.
December: Net als voorgaande jaren hebben we er ook dit jaar voor gekozen om geen kado's voor onszelf te kopen, maar wederom een donatie te doen aan een organisatie. Dit jaar hebben we gekozen voor de Red Deer Native Friendship Society. link naar de website van het centrum
De laatste dagen van 2019 proberen we te luisteren naar de top 2000. Proberen, want wat we eerst normaal vonden komt nu over als onrustig. Veel geklets tussen de songs door, en bij tijden dj's met een overactieve enthousiaste stem.
6 Januari krijgen we te horen dat Ma Bauer onverwachts is overleden. Zo onwerkelijk maar waar. Frank en Patrick zijn aanwezig bij het afscheid, en dankzij de techniek van tegenwoordig kon ik de ceremonie bijwonen.
31 Januari: de Equipment Loan Program bij het Rode Kruis in Red Deer zal tot Maart 2021 blijven bestaan. Onduidelijk is wat er daarna gaat gebeuren. Op dit moment heb ik dus nog een baan.
1 Februari; we wonen exact 10 jaar in Red Deer, Canada. Het klinkt bijna onwerkelijk, zeer zeker als we bedenken hoe onze gevoelens destijds waren.
2 Maart: was de afsluitings ceremonie van de Canadian Winter games die dit jaar in Red Deer plaats vonden.
12 April: Frank's verjaardag. Dezelfde dag hadden we met het koor onze competitie in Surrey. Met een hoge score van 544 punten hadden we iedereen (inclusief onszelf) verrast. Volgend jaar zijn we zeer zeker van plan om weer mee te doen met de competitie. Dit keer in Calgary (bijna een thuis wedstrijd!)
18 April: 9 jaar geleden overleed Pa van Dommelen. De uitbarsting van de vulkaan op IJsland zorgde ervoor dat het redelijk lastig was om een vlucht naar Nederland te boeken. Gelukkig waren we optijd bij de uitvaart aanwezig.
Mei: Frank heeft voor een maand een time-out genomen. Even tijd voor zichzelf, even geen werk.
Juni: Monique en Adri zijn naar Canada gekomen. Ze zijn bij ons op bezoek geweest en hebben tijd genomen om te Geocaching. Leuk was het om tijdens onze gezamenlijke vakantiebestemming Ans en Derk (familie) te ontmoeten.
Juli: Voor de eerste keer brengt Mr. Beer een bezoek aan de Camping. Het zorgt voor een heleboel hilariteit. Niet alleen tijdens het kamperen, maar nog steeds komt het beer-bear verhaal regelmatig ter sprake.
Augustus: Pa Bauer komt voor een maand bij ons. In de periode dat hij bij ons is, hebben ook wij onze vakantie geboekt. Met ons viertjes nemen we de tijd om een rondreisje te maken via de Rockies naar British Columbia. Het was fijn dat Pa bij ons was.
September: het seizoen voor Universiteit, werk en activiteiten zijn weer volop begonnen. Patrick is terug bij de universiteit; heeft zijn draai weer snel gevonden. Deze maand treedt ik voor de eerste keer op met het nieuwe kwartet "Silver Lining". Frank heeft de nodige klussen in huis verricht; de lekkage in de basement is verholpen; nieuwe vloer gelegd; muren gesausd, plinten vervangen, etc. etc.
October 31: We staan er niet altijd bij stil, maar 31 oktober blijft de dag dat we denken aan Ma Putman. Dit jaar 13 jaar geleden dat zij is overleden.
November: Frank had voor een silent auction bij de rotary een kookavond bij mensen thuis gedoneerd; Hiervoor kwamen Patrick en Jeff kookles geven aan huis bij een Rotarian. En wie was de afwashulp voor de avond? Juist................................... Frank.
December: Net als voorgaande jaren hebben we er ook dit jaar voor gekozen om geen kado's voor onszelf te kopen, maar wederom een donatie te doen aan een organisatie. Dit jaar hebben we gekozen voor de Red Deer Native Friendship Society. link naar de website van het centrum
De laatste dagen van 2019 proberen we te luisteren naar de top 2000. Proberen, want wat we eerst normaal vonden komt nu over als onrustig. Veel geklets tussen de songs door, en bij tijden dj's met een overactieve enthousiaste stem.
Happy New Year
The Bauers
woensdag 20 november 2019
De Bauers in Canada
Als je me 40 jaar geleden had gezegd dat ik 40 jaar later in Canada zou wonen, zou ik hard gelachen hebben. Ik, een verlegen meisje, dat eigenlijk niet veel in het buitenland was geweest. Emigreren? Ech Nie. En toch gebeurde dat. Vaak word er gevraagd waarom we zijn verhuisd naar Canada. Veel mensen hier zeggen dat ze erg graag een keer naar Nederland willen gaan. Of ze zeggen dat ze ooit in Nederland zijn geweest. Vraag je ze waar ze zijn geweest, zeggen ze meestal Amsterdam. Als het een keer anders is, dan kijken wij verbaasd op. Mensen denken aan de rivieren, kanalen en tulpenvelden als ze het over Nederland hebben. Over het geweldige treinsysteem of over de hoeveelheid fietsen die je in Nederland ziet.
Inmiddels wonen we meer dan 10 jaar in Red Deer. In September 2009 hebben we ons intrede gedaan in de huidige woning. De dag dat we het contract voor het huis ondertekende, was de dag dat Frank zijn baan verloor bij de tuinderij. De dag dat ik in paniek sollicitatie brieven ging rondsturen, want er moest natuurlijk wel geld binnenkomen om de hypotheek te kunnen betalen. Het was de dag dat we kennis maakten met onze buren, Donna en Karl. Ik hoor Donna nog zeggen: "Are you the new neighbour?" "Karl, come. Meet our new neighbours". Tien jaar later wonen we nog steeds naast elkaar, en komen we met enige regelmaat bij elkaar over de vloer.
We hebben nieuwe vrienden gemaakt; en helaas, de grote afstand heeft er ook voor gezorgd dat vriendschappen verloren zijn gegaan. Dat we zo af en toe horen dat er nog steeds mensen zijn die ons blog volgen is erg prettig om te weten.
Mensen vragen wel eens wat we missen uit Nederland. Mijn antwoord is dan altijd: het transport systeem. Ik mis het echt om een keer onverwachts in de trein te stappen en ergens naar een grotere stad te gaan. Dat lukt hier echt niet. Het zal mij verbazen als hier. in Alberta, ooit een treinsysteem komt. Patrick woont in Edmonton waar hij wel met bus of metro kan reizen in de winter, of per fiets naar de Universiteit, winkels of vrijwilligers banen. Hier in Red Deer zijn we echt aangewezen op de auto of fiets.
Inmiddels is Patrick verhuisd naar Edmonton en hebben Frank en ik onze bezigheden; Frank is allereerst drukdoende met zijn werk, gaat wekelijks naar de ochtend bijeenkomst van de Rotary; Begeeft zich steeds vaker op de squashbaan; en heeft tijd over om thuis de nodige klussen te verrichten. Zo heeft hij inmiddels vier (!) ruimtes voorzien van een mooie verflaag op de muren; de kozijnen wit gelakt en een vloer in de basement gelegd. Heeft hij samen met Patrick een reorganisatie doorgevoerd in de twee beneden kamers.
Voor de Kerst zullen de drie bovenkamers weer op orde zijn en zijn de meeste binnenhuis klussen klaar. Het ziet er allemaal weer mooi uit.
Patrick is drukdoende bij de universiteit; verricht vrijwilligers werk voor de Boys en Girls club in Edmonton waar hij een kookgroep leidt; is een basketball coach bij een school in Edmonton; speelt basketball met een team in Edmonton en zo af en toe (op speciaal verzoek) kookdemonstraties bij mensen aan huis.
Ik ben naast het werken bij het Rode Kruis drukdoende met het koor. Nieuwe leden worden door mij welkom geheten en krijgen via mij de nodig informatie over het koor. Sinds September van dit jaar hebben we 6 nieuwe leden en er zullen er zeer zeker nog meer volgen. Naast het zingen in het koor ben ik inmiddels ook gaan zingen met een kwartet. Als 'Silver Lining' hebben we afgelopen zaterdag ons eerste optreden gehad. De komende maanden zullen we op verschillende plaatsen gaan optreden. Ons kwartet bestaat uit Donna, Odillia, Cathy en ik. (Bass, Tenor, Lead and Baritone).
De liefhebberij voor schilderen en tekenen is door het zingen echt in een vergeethoekje gekomen. Voor de gein vroeg ik een tijdje geleden aan Frank of hij zin had om samen een schilderij te schilderen. Tot mijn grote verbazing zei hij ja. Ik heb hem nog nooit zien schilderen, anders dan de muren en kozijnen van een huis! Inmiddels hebben we samen een schilderij gemaakt:
Inmiddels wonen we meer dan 10 jaar in Red Deer. In September 2009 hebben we ons intrede gedaan in de huidige woning. De dag dat we het contract voor het huis ondertekende, was de dag dat Frank zijn baan verloor bij de tuinderij. De dag dat ik in paniek sollicitatie brieven ging rondsturen, want er moest natuurlijk wel geld binnenkomen om de hypotheek te kunnen betalen. Het was de dag dat we kennis maakten met onze buren, Donna en Karl. Ik hoor Donna nog zeggen: "Are you the new neighbour?" "Karl, come. Meet our new neighbours". Tien jaar later wonen we nog steeds naast elkaar, en komen we met enige regelmaat bij elkaar over de vloer.
We hebben nieuwe vrienden gemaakt; en helaas, de grote afstand heeft er ook voor gezorgd dat vriendschappen verloren zijn gegaan. Dat we zo af en toe horen dat er nog steeds mensen zijn die ons blog volgen is erg prettig om te weten.
Mensen vragen wel eens wat we missen uit Nederland. Mijn antwoord is dan altijd: het transport systeem. Ik mis het echt om een keer onverwachts in de trein te stappen en ergens naar een grotere stad te gaan. Dat lukt hier echt niet. Het zal mij verbazen als hier. in Alberta, ooit een treinsysteem komt. Patrick woont in Edmonton waar hij wel met bus of metro kan reizen in de winter, of per fiets naar de Universiteit, winkels of vrijwilligers banen. Hier in Red Deer zijn we echt aangewezen op de auto of fiets.
Inmiddels is Patrick verhuisd naar Edmonton en hebben Frank en ik onze bezigheden; Frank is allereerst drukdoende met zijn werk, gaat wekelijks naar de ochtend bijeenkomst van de Rotary; Begeeft zich steeds vaker op de squashbaan; en heeft tijd over om thuis de nodige klussen te verrichten. Zo heeft hij inmiddels vier (!) ruimtes voorzien van een mooie verflaag op de muren; de kozijnen wit gelakt en een vloer in de basement gelegd. Heeft hij samen met Patrick een reorganisatie doorgevoerd in de twee beneden kamers.
Voor de Kerst zullen de drie bovenkamers weer op orde zijn en zijn de meeste binnenhuis klussen klaar. Het ziet er allemaal weer mooi uit.
Patrick is drukdoende bij de universiteit; verricht vrijwilligers werk voor de Boys en Girls club in Edmonton waar hij een kookgroep leidt; is een basketball coach bij een school in Edmonton; speelt basketball met een team in Edmonton en zo af en toe (op speciaal verzoek) kookdemonstraties bij mensen aan huis.
Ik ben naast het werken bij het Rode Kruis drukdoende met het koor. Nieuwe leden worden door mij welkom geheten en krijgen via mij de nodig informatie over het koor. Sinds September van dit jaar hebben we 6 nieuwe leden en er zullen er zeer zeker nog meer volgen. Naast het zingen in het koor ben ik inmiddels ook gaan zingen met een kwartet. Als 'Silver Lining' hebben we afgelopen zaterdag ons eerste optreden gehad. De komende maanden zullen we op verschillende plaatsen gaan optreden. Ons kwartet bestaat uit Donna, Odillia, Cathy en ik. (Bass, Tenor, Lead and Baritone).
De liefhebberij voor schilderen en tekenen is door het zingen echt in een vergeethoekje gekomen. Voor de gein vroeg ik een tijdje geleden aan Frank of hij zin had om samen een schilderij te schilderen. Tot mijn grote verbazing zei hij ja. Ik heb hem nog nooit zien schilderen, anders dan de muren en kozijnen van een huis! Inmiddels hebben we samen een schilderij gemaakt:
dinsdag 15 oktober 2019
Herfst of Winter?
De wind raast door de straten en rond het huis. Bladeren vliegen van de bomen. De zomer maakt plaats voor de herfst en winter; veel buiten zitten was er dit zomerseizoen niet bij. Ondertussen heeft de eerste sneeuw zich al laten zien, en heeft al voor veel overlast gezorgd.
De sneeuw blijft nog niet echt liggen, maar voor alle zekerheid gaat de auto morgen wel naar de garage om de banden te verwisselen naar winter banden. Iets wat hier echt nodig is.
In ons huis is Frank behoorlijk aan het klussen geslagen. Allereerst moest de lekkage gerepareerd worden dat in een van de benedenverdiepingen was ontstaan. Gelukkig hebben we van de verzekering e.e.a. vergoed gekregen, en hebben vakmannen de lekkage, die er mogelijk al tien jaar heeft gezeten! gerepareerd.
Nadat die klus geklaard was, is Frank begonnen met het verven van de wanden. Hij heeft een week vrijgenomen en zich volledig gestort op de klussen in het huis. Allereerst werd de benedenverdieping voorzien van een laminaat vloer. Vervolgens zijn de gastenkamer, het kantoor en onze slaapkamer uitgeruimd; uit alle kamers is de vloerbedekkingen verwijderd en is het nu tijd om de muren van die kamers te verven. Volgens Frank een eenvoudige klus!
Zodra de wanden klaar zijn, kunnen we vloerbedekking laten leggen. Volgens onze planning ligt er eind November nieuwe vloerbedekking in de kamers.
Naast alle werkzaamheden in huis heeft Frank nog tijd om te squashen, naar de rotary te gaan en tijd om te lezen.
Ik besteed steeds meer tijd aan het zingen. Naast de wekelijkse koor repetitie heb ik me in mei overhalen laten halen om in een nieuw op te richten kwartet te gaan zingen. We repeteren wekelijks zo'n twee tot drie uur met dit kwartet. Gisterenavond hebben we met dit kwartet auditie gedaan voor ons koor. Dit is een van de afspraken met Sweet Adeline International, waar we als koor deel van uit maken. Als je wilt optreden, zul je auditie moeten doen! Tijdens zo'n auditie wordt er op vanalles gelet; of je zuiver zingt, of je de woorden weet (zonder muziek); hoe je eruit ziet.
De juryleden zijn 6 willekeurige koorleden plus de dirigent. We zijn geslaagd voor deze stresstest. Het is echt zenuwslopend hoor om voor een dergelijk deskundig publiek te zingen.
De naam voor ons kwartet..................... Silver Lining.
Het zingen zorgt voor een positieve afleiding. Een tijdje geleden heb ik uitgebreid geschreven over Frank en zijn epilepsie. Niet eerder heb ik geschreven over mezelf. Gewoon omdat dat bij tijden te lastig is. Vorig jaar juni ben ik uiteindelijk bij de huisarts terecht gekomen vanwege extreme hoofdpijn en duizeligheid. Deze klachten bestonden al langer, maar niet zo extreem.
Inmiddels was het dusdanig dat ik niet naar het werk kon, en de meeste tijd op de bank of in bed doorbracht; maar hopen dat het morgen allemaal voorbij zou zijn. In januari kwam ik onverwachts bij een huisarts in Edmonton terecht, die me doorverwees naar een Neuroloog in Edmonton. De Neuroloog vertelde me dat ik mogelijk van jongsaf al kamp met migraine. Daar waar ik dacht dat ik alleen maar vaak hoofdpijn had! Inmiddels heb ik medicijnen en ben ik van de hoofdpijn plus duizeligheid af.
Onduidelijk is het of de medicatie bijwerkingen heeft, of dat er andere oorzaken zijn voor andere lichamelijke klachten. Voor deze klachten ben ik doorverwezen naar een rheumatoloog. De klachten zwerven tussen opgezwollen gewrichten en stijve spieren. Geen idee hoelang de wachtlijst is voor de rheumatoloog. Dat het lang kan duren zal ons niet verbazen. Helaas zit er niets anders op dan wachten op een afspraak.
De sneeuw blijft nog niet echt liggen, maar voor alle zekerheid gaat de auto morgen wel naar de garage om de banden te verwisselen naar winter banden. Iets wat hier echt nodig is.
In ons huis is Frank behoorlijk aan het klussen geslagen. Allereerst moest de lekkage gerepareerd worden dat in een van de benedenverdiepingen was ontstaan. Gelukkig hebben we van de verzekering e.e.a. vergoed gekregen, en hebben vakmannen de lekkage, die er mogelijk al tien jaar heeft gezeten! gerepareerd.
Nadat die klus geklaard was, is Frank begonnen met het verven van de wanden. Hij heeft een week vrijgenomen en zich volledig gestort op de klussen in het huis. Allereerst werd de benedenverdieping voorzien van een laminaat vloer. Vervolgens zijn de gastenkamer, het kantoor en onze slaapkamer uitgeruimd; uit alle kamers is de vloerbedekkingen verwijderd en is het nu tijd om de muren van die kamers te verven. Volgens Frank een eenvoudige klus!
Zodra de wanden klaar zijn, kunnen we vloerbedekking laten leggen. Volgens onze planning ligt er eind November nieuwe vloerbedekking in de kamers.
Naast alle werkzaamheden in huis heeft Frank nog tijd om te squashen, naar de rotary te gaan en tijd om te lezen.
Ik besteed steeds meer tijd aan het zingen. Naast de wekelijkse koor repetitie heb ik me in mei overhalen laten halen om in een nieuw op te richten kwartet te gaan zingen. We repeteren wekelijks zo'n twee tot drie uur met dit kwartet. Gisterenavond hebben we met dit kwartet auditie gedaan voor ons koor. Dit is een van de afspraken met Sweet Adeline International, waar we als koor deel van uit maken. Als je wilt optreden, zul je auditie moeten doen! Tijdens zo'n auditie wordt er op vanalles gelet; of je zuiver zingt, of je de woorden weet (zonder muziek); hoe je eruit ziet.
De juryleden zijn 6 willekeurige koorleden plus de dirigent. We zijn geslaagd voor deze stresstest. Het is echt zenuwslopend hoor om voor een dergelijk deskundig publiek te zingen.
De naam voor ons kwartet..................... Silver Lining.
Het zingen zorgt voor een positieve afleiding. Een tijdje geleden heb ik uitgebreid geschreven over Frank en zijn epilepsie. Niet eerder heb ik geschreven over mezelf. Gewoon omdat dat bij tijden te lastig is. Vorig jaar juni ben ik uiteindelijk bij de huisarts terecht gekomen vanwege extreme hoofdpijn en duizeligheid. Deze klachten bestonden al langer, maar niet zo extreem.
Inmiddels was het dusdanig dat ik niet naar het werk kon, en de meeste tijd op de bank of in bed doorbracht; maar hopen dat het morgen allemaal voorbij zou zijn. In januari kwam ik onverwachts bij een huisarts in Edmonton terecht, die me doorverwees naar een Neuroloog in Edmonton. De Neuroloog vertelde me dat ik mogelijk van jongsaf al kamp met migraine. Daar waar ik dacht dat ik alleen maar vaak hoofdpijn had! Inmiddels heb ik medicijnen en ben ik van de hoofdpijn plus duizeligheid af.
Onduidelijk is het of de medicatie bijwerkingen heeft, of dat er andere oorzaken zijn voor andere lichamelijke klachten. Voor deze klachten ben ik doorverwezen naar een rheumatoloog. De klachten zwerven tussen opgezwollen gewrichten en stijve spieren. Geen idee hoelang de wachtlijst is voor de rheumatoloog. Dat het lang kan duren zal ons niet verbazen. Helaas zit er niets anders op dan wachten op een afspraak.
Abonneren op:
Posts (Atom)
