Februari 2009 tot februari 2022

Het is 13 jaar geleden dat we in het vliegtuig zijn gestapt, en op weg zijn gegaan naar een nieuwe uitdaging. DERTIEN!!! Hoe kijken wij terug op die 13 jaar? We geven een aantal positieve facetten weer: 

1. We hebben geleerd om door te zetten 
2. Overgebleven pizza is echt geschikt om de volgende ochtend koud als ontbijt te eten
3. We hebben nieuwe woorden geleerd, bijvoorbeeld: Sister-By-Choice. Hier bedoelen we natuurlijk Aydee. Niet alleen Sister-by-choice, maar ook een Auntie.
4. Het besef dat we hier heel veel zonuren hebben, in de zomer en in de winter. Regenjassen hebben we hier niet versleten, en ook een paraplu staat hier in de garage te verstoffen en te verkleuren; die hebben we hier niet nodig. 
5. Het op elkaar aangewezen zijn maakt dat we een hecht gezin zijn; volgens Patrick "waar ik ook zal zijn op de wereld, dat hechte gevoel blijft"
6. Door de verhuizing naar een plaats waar alles anders is dan we gewend waren, leer je dat alles niet altijd zo gaat wat je gewend was, waardoor je jezelf beter leert kennen
7. Een tweede taal leren valt best mee. Alledrie spreken we vloeiend een tweede taal. 
8. Yvonne en Frank: we zijn allebei met een buitenlander getrouwd. :)
9. Nooit gedacht dat zingen in een koor, en inmiddels in een kwartet, zo leuk zou kunnen zijn. 
10. Patrick die de ukulele is gaan bespelen
11. We wonen dicht bij de bergen; met 3 uur rijden zitten we midden in de Rockies
12. Files? Wat zijn dat? 
13. En dat er overal fijne mensen wonen.

Het is 13 jaar geleden dat we afscheid namen in Nederland, destijds werd ons dit blog aangeboden. Het is en blijft leuk om zo nu en dan een berichtje op dit blog te plaatsen, en we vinden het super leuk dat jij het blog leest. 

The Gift of Giving

Het is December. Het maakt niet uit of je gelooft in Sinterklaas of de Kerstman. Het maakt uit dat je er bent: voor jezelf; voor elkaar; voor die ander; en zelfs voor diegene die je nooit hebt gezien.  Een moment om stil te staan bij ervaringen en herinneringen uit het verleden; en vooruit te kijken naar wat is en wat komt.
Wat met een geintje is begonnen, is het begin geworden van een uitdaging. Bijna 4 jaar geleden ging Patrick een weddenschap aan met Jeff; een weddenschap om een jaar lang zijn haar niet meer te knippen. Na een jaar leverde deze weddenschap een symbolisch bedrag van 1 dollar op.!
Patrick besloot om zijn haar nog iets langer te laten groeien. Nu, na 4 jaar, heeft hij zijn haar laten knippen. Het haar was lang genoeg om op te sturen naar A Child's Voice Foundation Een organisatie in Canada die ervoor kan zorgen dat kinderen die vanwege ziekte geen haar (meer) hebben een pruik kunnen krijgen. Het maken van een pruik kost ongeveer 2000 dollar. 

Bij MC-college (Marvel College) in de kappersstoel. 

5 bundels haar 

De 5 bundels haar zitten in een ziplock bag en zijn onderweg naar A Child's Voice Foundation in Ontario, Canada. Samen met het haar hebben we een cheque meegestuurd. Het begin voor een pruik. Als je ook wil doneren, is dat altijd welkom. Meer informatie hierover kun je vinden op de website van A Child's Voice Foundation.

Christmas Presents

Na twee maanden koken in de garage en eten in de kelder, is ons kerstcadeau klaar. Een prachtige nieuwe keuken een zee van ruimte en een layout waar drie of vier mensen tegelijk eten kunnen klaarmaken zonder elkaar in de weg te lopen.

Patrick en Frank hebben de oude keuken afgebroken 

Intussen koken in een koude garage met een inklaptafel en een spaanplaat op een paar autobanden als aanrecht. Met het campinggasstel en de crockpot hebben we ons goed gered. Af en toe hebben we onszelf ook bij Aydee uitgenodigd en eten gekookt. Een goeie deal want Frank vindt het leuk om eten te koken en Aydee ruimt de keuken graag weer op.

Patrick was de eerste die de oven heeft gebruikt om diner te maken voor kerstavond, kalkoen en groente uit de nieuwe oven.

De komende week hebben we allemaal vrij en gaan we alle spullen weer een logische plek geven en vast en zeker allerlei gerechten maken die we in de garage hebben moeten overslaan.

Keukenrenovatie

Thanksgiving weekend (9-10-11 oktober) zijn we gestart met de keukenrenovatie. Patrick en Frank hebben toen alle kasten, de afwasmachine, het kookstel en de koelkast verwijderd. Ruim een week geleden zijn de kasten en kookstel door Habitat for Humanity opgehaald! Tot die tijd heeft alles in de garage gestaan. Door omstandigheden hadden ze geen mogelijkheid om het eerder op te komen halen. Als het goed is krijgen we hier een taxreceipt (belastingvoordeel) voor.
Maar hoe is het nu met de nieuwe keuken?
Alles loopt volgens schema. Stopcontacten zijn verplaatst, de plek waar de gootsteen komt is verplaatst, de plek waar we de afwasmachine komt is vernieuwd, de kookplaat en oven komen op een nieuwe verhoging te staan. En helemaal nieuw is de afvoer voor de afzuigkap. Na ruim 40 jaar krijgt de afzuigkap een gezonde uitlaat: naar buiten! Voordat de kastjes geplaatst konden worden heeft Frank de muren geschilderd. Ziet er mooi uit. Grijs/blauw op een muur, de rest in een neutrale kleur.
Inmiddels staan/hangen de kastjes op de juiste plek, en is de vloer (gisteren) gelegd. Het is nu tijd om de plinten te gaan plaatsen. Een klus die Frank op zich heeft genomen. Daarvoor hebben we gisteren een aantal erg lange latten gekocht. Met enige aanpassing was het mogelijk om de latten in de auto te vervoeren, al moesten we hiervoor wel bijna 2 meter uit het raam laten hangen. Het regende niet! En met -2 naar huis rijden, met de raam open is wel te doen (met handschoenen aan, kraag hoog op en een muts op je hoofd)
Als je de keuken op dit moment ziet, lijkt het erop dat de klus bijna geklaard is. Toch zal het nog tot 17 December duren voordat we de keuken in gebruik kunnen nemen. 
Hoe doen we dat dan met het koken?
Heel eenvoudig. We maken in de slowcooker een soort van Chili Con Carne; eten dat vervolgens de hele week. En in het weekend nodigen we ons zelf uit bij Aydee; Skinny Chef is onze kok, en Aydee en ik hebben tijd om Kerstfilms te kijken, en om bij te kletsen.

De keukenkasten zijn geinstalleerd

Een duidelijke foto van de grijs-blauwe muur

De keukenvloer ligt erin.

De keukenvloer loopt door in de gang naar het kantoor, de meditatie kamer en een slaapkamer

My 90 year old friend

Afgelopen zaterdag heb ik na een lange tijd weer een keer kunnen lunchen met Barb. Bard was een vrijwilligster bij mij, bij het Rode Kruis. Ze was 83 jaar toen ze begon met vrijwilligerswerk; helpen met het uitlenen van de hulpmiddelen en assisteren bij de receptie. Barb, altijd opgewekt en vol positieve energie. Wekelijks kwam ze in haar auto naar Red Deer. Yep, 45 minuten rijden! Ze is weduwe, woont alleen. Haar kinderen wonen in Vancouver en Halifax. Barb heeft goede vriedinnen om zich heen waar ze elke week op vrijdagmiddag om 4 uur een wijntje mee drinkt. En, als haar hockey-team of football-team (Calgary) een wedstrijd hebben, zit ze voor de TV. Geen wedstrijd ontgaat haar.Vanwege alle belemmeringen door COVID is ze gestopt met het vrijwilligerswerk bij mij. Ze komt dan niet meer elke week, toch hebben we regelmatig contact; telefonisch; via emails of middels teksten. Zaterdag hadden we na lange tijd de mogelijkheid om elkaar weer te zien, Barb nam me mee naar een restaurant in Lacombe. Heerlijk, uren zitten kletsen, over alles en nog wat. Barb, zo'n gezellige vrouw, waar je enorme bewondering voor hebt.   

Thuis gaat de verbouwing van de keuken gewoon zijn gangetje. Op 18 oktober zijn ze begonnen, allereerst met het verplaatsen en plaatsen van stopcontacten; verplaatsen van de waterleiding voor de watertap en afwasmachine; plus het plaatsen van een pijp voor een afzuigkap. Een echte afzuigkap, zoals we die gewend waren in Nederland, hadden we niet. Met onze nieuwe keuken krijgen we de afzuigkap die uiteindelijk wel zijn werk doet! Afgelopen dagen heeft een persoon de wanden geplaatst. Geen idee wat de volgende stap is. Wat we wel weten is dat het keukenblad niet meer leverbaar is. Dat bericht kregen we in de eerste week van de renovatie! Heel vreemd dat ze dat niet eerder hebben kunnen vermelden. We hadden de keuken namelijk al maanden geleden besteld. Maar zoals we vaak horen, er gaat altijd wel iets mis met het plaatsen van een keuken. Maar hopen dat het hier bij blijft.   Overigens valt het allemaal reuze mee om een tijd zonder keuken te moeten leven. Terwijl Aydee in New York en Miami op vakantie was, hebben we haar keuken kunnen gebruiken. Maar ook zonder haar keuken is het eigenlijk best te doen zo. Als alles mee zit, is de keuken eind van deze maand, begin december klaar.

Inmiddels heeft het COVID vaccinatie-paspoort zijn intrede gedaan, en kunnen we niet makkelijk meer zonder vaccinatie overal op afstappen. Bij de Universiteit, en bij het Rode Kruis zijn we verplicht om het paspoort te tonen. Ben je niet gevaccineerd, dan kun je helaas niet meer werken of studeren. Het lijkt erop dat er minder besmettingen zijn. Voor het koor hebben we nu afgesproken dat we volgende week maandag, 8 november weer samen kunnen komen. Na 17 maanden kunnen we dan eindelijk weer samen repeteren, al zullen we nog heel lang met ons mondkapje op blijven zingen. 

Frank werkt inmiddels ook weer vanuit zijn kantoor, maar dit min of meer vanwege de verbouwing van onze keuken. Echt groen licht om vanuit kantoor te werken is er nog niet gegeven. De gezondheidsorganisaties adviseren voorlopig nog vanaf huis te werken voor die beroepen die niet direct eerstelijnswerkers zijn. Ik zou het niet erg vinden als die regel wordt opgeheven. Het zou een stuk gezelliger zijn om met 1 of 2 personeelsleden weer samen te werken. 

Patrick zwoegt zich door de laatste loodjes van de opleiding. De afgelopen twee maanden zijn qua woongenot bij tijden challenging; zijn er geen bed-bugs, dan is er wel een verdwaalde vreemdeling die op bezoek komt. Bij de opleiding lijkt het erop dat hij op dit moment feedback moet geven op allerlei wilde en vreemde films. Naast de universiteit is het eindelijk weer mogelijk om te basketballen. Inmiddels is Patrick weer terug bij de Middle School en is hij weer basketball coach.