What would you do?

Wat zou jij doen als je supervrouw jarig is? En weliswaar is het volgens de officiele kalender haar 50e, volgens haar innerlijke kalender zeker een paar jaar minder en daarbij haar 3e in Canada.
Ik zou dan een verrassing voor haar hebben. En in een land waar we nog lang niet alles hebben gezien boek je dan een weekendje ergens in Alberta. En dat is precies wat ik gedaan heb. Dus na het komende weekend zul je kunnen lezen waar we naar toe gaan.
So stay tuned to our blog.

BBQ

Net als elke woensdag zijn we gisteren ook weer naar de BBQ/potluck geweest. Het is inmiddels gewoonte voor ons om diverse families op te halen, want niet iedereen heeft de beschikking over een auto. De BBQ wordt bezocht door heel veel mensen met verschillende nationaliteit; Soedan, Kenya, Somalia, Afghanistan, Irak, Iran, Nederland, Canada. Sommigen zijn nog maar net een paar dagen in Canada, anderen al een aantal jaartjes. En iedereen (jong en oud) probeert natuurlijk engels te praten met elkaar.
Patrick is door de BBQ in contact gekomen met een aantal leeftijdgenoten. Ze ontmoeten elkaar niet alleen bij de BBQ, maar ondernemen ook regelmatig andere dingen samen.
Frank moet het een beetje rustiger aandoen. Hij heeft behoorlijke last van zijn rechterknie. Na een bezoekje aan de arts weet hij dat hij een irritatie aan de buitenste knieband heeft. Rust is de enige medicijn. Af en toe strompelt Frank nu met Yvonne's krukken. Maar hopen dat de irritatie gauw over is. Fietsen naar het werk lukt nu even niet, auto rijden is niet geheel ongevaarlijk (remmen met links is toch ietwat gevaarlijk) en lopen is ook geen optie. Maar goed dat er regelmatig bussen rijden naar het centrum.
Yvonne en Patrick zijn de dagen aan het aftellen. Nog 5 1/2 dag en de schoolvakantie begint. Ook de kinderen van de BSO lijken de dagen af te tellen. Kortom: een hectische laatste week bij de BSO's.

BBQ bij C.A.R.E.

Gisteren was de jaarlijkse barbecue en potluck van C.A.R.E. in Rotary Park. Alle studenten, vrijwilligers en medewerkers waren hiervoor uitgenodigd. Veel mensen hadden wat voor de Potluck meegenomen. Was Frank vorig jaar nog één van de vrijwilligers, dit jaar was hij aanwezig als medewerker van C.A.R.E. en mocht meteen de BBQ openen.

(en natuurlijk is Hamid ook aanwezig)

Baha'i cursus

Dit weekend zijn Patrick en Yvonne wederom naar het Baha'i Centrum geweest voor het vervolg van de cursus. Na boek 1 was het nu tijd om boek 3 door te nemen. Het is erg interessant, want inmiddels zijn we heel veel wijzer geworden over de verschillende verschijningen (God, Moses, Krishna, Buddha, Zoroaster, Jesus, Muhammed, Bab and Baha'u'llah). Sommigen van jullie zullen nu denken: jemig, worden die daar gehersenspoeld of zo. Maar nee hoor, verre van dat.
Wij vinden het een enorme verrijking om meer te weten te komen over de verschillende religies. De kennis die we opdoen, heeft Patrick nodig tijdens de kindervakantieweken waarover we al eerder hebben gesproken.
Zaterdag was het wel even spannend voordat we bij het centrum waren. Er stond wel met enorme grote letters en borden dat de weg gesloten was, alleen aanwonenden mochten doorrijden. Blijkt dat de hele weg één en al modder was. Niet normaal te berijden. Met Patrick als bijrijder, lukte het Yvonne om de wagen door het moddermoeras te sturen. Aan alle kanten van de auto vlogen modderspetters omhoog. Het resultaat: 20 minuten later dan gepland kwamen we aan bij het centrum in een gecamoufleerde auto.

Yvonne heeft ondertussen ook wat meer nieuws over haar opleiding voor de Child Care. Zoals het er nu uit ziet zal ze niet voor de officiele engelse test naar Calgary hoeven te rijden. In elk geval moet ze meer kopietjes van diploma's en beschrijvingen opsturen. Aan de hand daarvan zal er een vervolggesprek komen. Iets dat eigenlijk tijdens haar eerste bezoek aan de College gepland was! Nu maar hopen dat het allemaal meevalt. Overigens heeft ze vorige week bij de Red Deer Child Care doorgegeven dat ze na de zomervakantie niet als supervisor wil werken. De grootste reden daarvoor is dat ze als assistent betaald wordt (dus hetzelfde salaris verdient als Patrick!). Het werk dat je als supervisor moet doen, en de verantwoording die je daarbij draagt is niet reeel ten opzichten van het werk van de assistent. Daarnaast is het minder stressvol om de eventuele cursussen te gaan volgen aan de college.

Kater op Kater

Vandaag ontving ik (Yvonne) een reactie op mijn inschrijving bij de Bow Valley College in Calgary. Het is een bevestiging dat mijn aanvraag om toegelaten te worden op the Early Learning and Child Care Program is ontvangen. Maar, om de aanvraag in behandeling te kunnen nemen moet ik allereerst een engelse test doen!! Ik kan daarbij 'kiezen' uit IELTS (International English Language Testing System), TOEFL score (Test of English as a Foreign Language) or EAP (English for Academic Purposes). Hoera! Wat geweldig dat ik mag kiezen.
Ik ben gewoon geen streep dichterbij gekomen. Verre van dat. Geen idee wat me allemaal nog meer te wachten staat. Eerst maar weer op nader onderzoek uitgaan, voordat ik uberhaupt aan die stomme engelse test ga beginnen. Ik moet eerlijk zeggen dat mijn zelfvertrouwen een behoorlijke deuk heeft opgelopen. Met alle goede adviezen van derden geloof ik er niet in dat ik dit alles tot een positief eind ga brengen. Ik begin behoorlijk de moed te verliezen.
Ik heb een beetje het gevoel dat ik behoorlijk geconfronteerd wordt met een vorm van discriminatie. Waar Canada zo om roemt is dat ze graag immigranten willen opnemen. Na jaren wachten op ons visa, waarbij alle diploma's en certificaten o zo belangrijk waren, blijkt nu dat het wachten voor niets is geweest. En dat ze in Canada eigenlijk niet echt zitten te wachten op immigranten. Frank kan wel leuk vertellen dat er zoveel meer immigranten met dezelfde kater hebben te maken, maar daar heb ik geen r....................... aan. Ik moet maar eens een bond voor immigranten beginnen en ons gaan wapenen tegen zo'n conservatieve, bureaucratische regering.
Waarom niet komen kijken op mijn werkplek en bekijken of ik functioneer. Waarom niet een test ter plekke afnemen, een gesprekje voeren en informatie inwinnen bij mijn werkgever. Wij kunnen en willen niet geloven dat dit de opzet is van de Canadese Overheid.