Rimbey Art Club

De lange winter waarin het rijden in het buiten Red Deer een onmogelijke opgaaf was, heeft het opgegeven. Voor veel inwoners viel deze winter echt zwaar. In Nederland mag er dan van een winter niet of nauwelijks sprake zijn geweest, hier hebben we echt een extreme winter moeten doorstaan. Doordat de wegen onveilig waren heeft Yvonne het ook niet gewaagd om naar Rimbey te rijden voor the art workshops.
Maar afgelopen week zaterdag kon ze er wel weer bij zijn. Tijdens een workshop heeft ze een potloodtekening gemaakt van een willekeurige hond. Dit beviel haar zo goed, dat ze inmiddels een tekening heeft gemaakt van een bekende viervoeter:

Ryan

Gespot

Vandaag was de grote dag voor Tamara. De dag waar ze maanden naar toe gewerkt heeft: De "Woody's RV world" halve marathon!

Om 8 uur vertrokken zowel de halve marathon lopers als de marathon lopers. Wij mochten met ons drietjes later komen van Tamara. Terwijl wij rustig wakker konden worden en wat onbeten was Tamara aan het rennen in de regen. De temperatuur kwam vanochtend niet hoger dan 6 graden! Mooi optijd kwamen wij aan:

Na 2 uur, 9 minuten en wat secondes passeerde Tamara de finish-lijn. Een super tijd.

Niet alleen Tamara staat deze week in de spotlights. Ook Frank heeft weer eens de publiciteit gehaald. Ben je nieuwsgierig geworden? Kijk dan op www.youtube.com/watch?v=Z4wJXiB0-Ck&feature=youtu.be ogf google voor Reddeerians.ca waar je de link kunt vinden voor de video.Je moet weten waar Frank staat anders vind je hem nooit! Bijna aan het eind van de video zul je hem zien, vlakbij de gedenknaald. Trouwens, veel C.A.R.E.medewerkers zijn in deze video gespot!

Moederdag 2014

Moederdag; een dag waarop je als kind je moeder een zelfgemaakt kado gaf; een dag waarbij je als moeder een zelfgemaakt kado krijgt; of een dag die je gewoon als normaal door brengt. Hoe anders word je dag als je als moeder naar je volwassen zoon gaat omdat die onverwachts extra zorg nodig heeft.
Op 29 april heeft Marcel (Frank's oudste broer) een herseninfarct gehad met als gevolg dat hij uitvalsverschijnselen heeft in  zijn rechterhand en minder kracht heeft in zijn rechterbeen. Afgelopen week is Marcel overgeplaatst van het Deventer Ziekenhuis naar ViaReva Revalidatiecentrum (voorheen De Kastanjehof) in Apeldoorn waar een deskundig team Marcel begeleidt in zijn therapieen voor herstel. Wij worden gelukkig goed op de hoogte gehouden door Hans, Pa en Ma. Op deze momenten is het besef groot dat we niet direct om de hoek wonen.

In ons vorige bericht schreven we over de tuinkast van Frank. Met hulp van de CARE-mannen, en met hulp van Patrick en Jesse staat de tuinkast inmiddels op de plek en staan er zowaar al een paar plantjes in de kast. Voor Nederlandse begrippen misschien vreemd dat we nu nog plantjes in de tuinkast hebben, maar we hebben hier nog steeds te maken met sneeuw en vorst.

Terwijl Frank drukdoende was met het opzetten van de tuinkast waren Yvonne en Patrick in Edmonton om het Lindsay Thurber jongens handbalteam te coachen tijdens de provinciale kampioenschappen. Met een aantal lastige wedstrijden zijn ze uiteindelijk 3e geworden. In de vijf jaar dat Yvonne het jongensteam heeft gecoached hebben ze tot driemaal toe de bronze medaille weten te behalen. Het is duidelijk dat de teams elk jaar sterker worden, maar nog steeds net niet sterk genoeg om de ervaren spelers in de Edmonton Regionen te verslaan. Na het behalen van de bronzen medaille hadden de jongens een surprise voor Yvonne: als bedankje kreeg Yvonne een royale tegoedbon die ze kan besteden bij Michaels (de grootste handenarbeid zaak van de omgeving).
Zoals we ook al eerder hebben vermeld was er dan de KidneyRun op zondag 4 mei. Toen we 's ochtends door de ramen van het hotel keken zagen we al dat het weer een winterse dag zou worden. Dit keer was het -4 en viel er een dunne, natte sneeuw.

Na een zeer slecht ontbijt (de foto met Frank verduidelijkt genoeg) was het tijd om naar het startpunt van de race te gaan. De run werd geopend door twee gastsprekers. Een van de gastsprekers was Tamara. Best lastig om voor zo'n menigte je verhaal te delen, maar wel geweldig om te zien dat ze het toch maar eventjes doet!

Na de opening was het tijd voor de 10 kilometer deelnemers om te starten, gevolgd door de 5 kilometer deelnemers en de 2 kilometer deelnemers.

Ons team, bestaande uit Tamara (Captain), Frank, Patrick, Jesse en Yvonne hebben allemaal hun aandeel aan de run bewezen. En alsof dat nog niet genoeg was deed Tamara na de eerste 10 kilometer er nog een ronde van 10 kilometer achteraan. Aankomend weekend rent Tamara namelijk de halve marathon, hier in Red Deer. Super trouwens dat toch een aantal Nederlandse Sponsoren geweest zijn die Tamara financieel gesteund hebben.
Patrick begint morgen aan zijn nieuwe baan hier in Red Deer. Hij is aangenomen bij de Red Deer Golf and Country Club (www.rdgcc.ca). Weer een hele nieuwe uitdaging. Dit keer kan hij zelfs op de fiets naar het werk en zijn de werktijden ietsje anders dan in het Ponoka Tijdperk. Als kadootje mag meneer zelfs gratis gebruik maken van het golfterrein en mag daarbij een introducee meenemen. Laat Tamara nu ook van golfen houden!
Afgelopen vrijdag zijn Frank en Yvonne naar een art-battle geweest. Elk kaar worden er een Locale, een Provinciale en een landelijke Art Battle gehouden. In Red Deer was dit afgelopen vrijdag. In zo'n art battle staan er 2 x 6 mensen op een podium die gedurende 20 minuten een schilderij maken. Door rondom het podium te lopen kreeg je genoeg kans om alle deelnemers aan het werk te zien, waardoor je op het eind ook een goed beeld had van hetgeen er op het doet geschilderd was.

Na 20 minuten moeten ze stoppen en mogen de aanwezigen hun voorkeur voor het beste schilderij aangeven. De twee beste schilders van elke ronde kwamen uiteindelijk in de derde ronde terecht waar ze wederom 20 minuten kregen om een schilderij te maken. En ook uit die vier kon je aangeven welk schilderij jouw het meeste aansprak. Uiteindelijk bleef er 1 persoon over die uiteindelijk de winnaar is geworden. Deze winnaar gaat binnenkort naar Calgary om deel te nemen aan de Provinciale Art Battle. Best een leuke uitdaging, maar voor Yvonne geen reden om zich daar ooit voor aan te melden.

Winnares is Jasmine Nelson

En zo kan het ook .......

Frank heeft voor zijn verjaardag een tuinkast gekregen. De kast ligt inmiddels in delen in de schuur te wachten totdat het opgebouwd kan worden. Na de sneeuw van vorige week vrijdag en de vorst in de grond lijkt het er nu toch op dat er een begin gemaakt kan worden aan de bouw van de kast. Met hulp van Patrick en Jesse is de ruimte inmiddels vrijgemaakt en kan de kast deze week (afhankelijk van de weersomstandigheden) verder geplaatst worden. 
Tweede Paasdag, Easter Monday, hadden we Ayam, Raad en Alhasan uitgenodigd bij ons. Het lijkt bijna onwerkelijk, maar we hebben heerlijk buiten kunnen zitten. En dan te bedenken dat Jesse afgelopen vrijdag nog sneeuw heeft staan schuiven!

............. En toen ???????

Tadam...........................

was Jesse opeens in Canada. Nou ja, opeens! Ruim twee weken geleden kregen we een telefoontje van Jesse dat hij wel heel graag weer onze kant uit wou komen. Of dat bij ons gelegen kwam. Natuurlijk kwam dat gelegen. Er was één maar ........... het moest een verrassing blijven voor Tamara. Gelukkig waren die twee weken gauw om, want om dit geheim te moeten houden was wel heel lastig. In die periode heeft Patrick een week eerder dan gepland zijn ontslag ingediend bij Cilantro & Chive en heeft hij sinds gisteren ook alweer een nieuwe baan. Zijn laatste werkdag is morgen (zaterdag) en zijn eerste werkdag is pas als Jesse weer in het vliegtuig naar huis zit. 

Tamara wist dus echt van niets. Ze vroeg zich wel af waarom Patrick gisterenochtend zo hyper was, en al wakker toen Tamara om half zeven naar haar werk moest. Patrick gaf als excuus aan dat hij zo excited was omdat ze op de college kaas gingen maken. :)

Toen Tamara eindelijk om kwart over zes thuis kwam van haar werk was ze ook zeer verbaasd en stomgeslagen dat ze Jesse's stem hoorde in ons huis. Eerst dacht ze nog dat het een geluid was via Skype maar al snel had ze door dat dat niet het geval was. "I cannot believe it, I cannot believe it. You are here!"

Na een goede nachtrust was Jesse vanochtend fit genoeg om te helpen bij het sneeuw schuiven. Hij zei twee weken geleden al dat hij het super zou vinden als er nog een restje sneeuw te vinden zou zijn. Wie had kunnen bedenken dat er vanochtend weer een vers pak sneeuw zou zijn!