April 2016

Een drukke maand voor ons alledrie; Frank's verjaardag; Belasting papieren invullen en inzenden; Examens voor school; Handbal training en wedstrijden; Koor competitie in Saskatoon en tussendoor een beetje werken.

Het hoogtepunt voor Yvonne deze maand was het optreden met het koor in Saskatoon, Saskatchewan.(ja ja, spreek dat maar eens drie keer achter elkaar snel uit, ha ha). Sweet Adeline Region 26 bestaat uit koren uit British Columbia, Alberta en Saskatchewan. Vanaf September is er hard gewerkt aan het optreden waar 2 songs gezongen werden. Voor een optreden van in totaal 7 minuten is het koor 4 dagen op reis geweest.

In de bus op weg naar het Theater voor ons optreden; make-up, we need some make up!

Een geweldige ervaring. Geen prijs in de wacht gesleept maar wel een level hogerop gekomen, Dat het koor nog heel veel kan leren is duidelijk. De winnaar Lions Gate uit Vancouver was overduidelijk de winnaar. Helaas is er (nog) geen video beschikbaar van het optreden van afgelopen week, daarom een andere video van een aantal jaren geleden. Het geeft wel weer hoe goed het koor is:

Lions Gate Chores - Vancouver

Frank's verjaardag  is er dit jaar een beetje bij in geslopen. Door het vele repeteren met het koor, maar ook de vele handbaltrainingen met het Lindsay Thurber High School team was er geen tijd op de dag zelf. Natuurlijk hebben we Frank's verjaardag wel gevierd hoor.

Het weer is deze maand ook erg afwisselend; -3 en +28 het blijft wisselen, Een mooie foto die weliswaar 28 maart gemaakt is op ons dek:

Afgelopen zaterdag lag er ineens weer een pak sneeuw. Ja, ja, het blijft afwisselend. In het weekend hadden Yvonne en Patrick het belangrijkste handbaltoernooi voor het seizoen. Het team dat met 16 spelers begon speelde uiteindelijk de laatste wedstrijd met 9 spelers! Voor de eerste keer in 7 jaar heeft het jongens team van LTCHS ich niet geplaatst voor de Provinciale Wedstrijden volgende week in Edmonton. Positieve kant aan dit geheel is dat we eindelijk een handbalcompetitie hebben in de regio. Steeds meer jongens en meisjes vinden het super om te gaan handballen. Yeah Patrick en Yvonne voor de jarenlange inzet bij handbal.

LTCHS handbal team 2016

Tussen al het trainen door is Patrick druk geweest met zijn examens voor het tweede semester. Volgende week begint hij aan het laatste deel voor het eerste jaar. So far so good. En tussen alle bedrijven door werkt hij ook nog; tijdens een kook competitie voor een fundraise; tijdens het wijnfestival en gewoon bij de college. 

Als laatste een verhaaltje over een dronken vriend: 

In onze tuin staan een aantal bomen. Een van die bomen is een soort appel boom. Er zitten nog heel veel vruchten van vorig jaar aan de boom, zoals je kunt zien op de foto. De vogel, een robin, zit nu heel parmantig op de tuinstoel waar hij even een paar tellen uitrust voordat hij besluit om tegen de keuken raam te vliegen. Niet een keer, nee elke 10 seconden of zelfs vaker! Dit leuke spelletje begint in alle vroegte en gaat door tot de zon vrolijk aanwezig is. 

En wij ons maar afvragen wat er aan de hand is met dat stomme beest. Totdat Yvonne het verhaal bij Karl en Donna verteld. Karl vertelt dat de vruchten in de boom gaan gisten; alcohol vormen. De vogels eten de bessen en worden vervolgens dronken en raken de weg kwijt. Het is een zeer aannemelijk verhaal. Er zijn zelfs robins die niet meer kunnen vliegen maar rondjes rennen in onze tuin. Nu we weten wat het is kunnen we erom lachen. Nu maar hopen dat de bessen snel verdwijnen voordat het echte mooie weer begint en we buiten willen gaan zitten.

 Heus het is geen gein.

R.I.P. Frosty

Het leven van een sneeuwman.....

Jamaica ?

Onze reis stond geboekt vanaf zaterdag 13 februari tot zondagochend 21 februari. Op dinsdag, 5 februari om precies 7 uur in de avond, ontdekten we dat Patrick's paspoort verlopen was. Oepsie....
Wat nu? Even snel een paspoortje regelen was er niet bij. Woensdagochtend om 7 uur aan de telefoon met denederlandse ambassade................. in Ottawa. Het kantoor in Edmonton bestaat niet meer. Heel vervelend dus. De eerst mogelijke afspraak was donderdag om 10 voor 12. Eerder zou echt niet lukken: allereerst is er een 2 uur tijdverschil tussen Ottawa en Red Deer; Patrick had nog examens op woensdag en vrijdag; daar moest e.e.a. mee geschoven worden; de vlucht moest geboekt worden voor woensdagavond half zeven; een hotel moest geboekt worden want Patrick zou midden in de nacht in Ottawa aankomen; Peter Andree gebeld om een rustplek te vinden; en vervolgens de auto-rit naar Calgary regelen. Kortom, heel veel stress in een zeer korte tijd. Met de voornaamste stress factor dat het maar de vraag was of Patrick mee zou kunnen gaan en in Jamaica zijn beste vriend Jesse te ontmoeten. En tja, bauer-stress uit zich soms erg vervelend..........................  :(

Wat waren we blij met de gastvrijheid van Peter, Chris en Nicolas plus Frank, Chantal en Cedric. De enige plek in Canada waar we familie hebben wonen is in Ottawa (en Wakefield)..... Patrick heeft gedurende ruim een week bij beide gezinnen mogen verblijven.

Het geluk zat ons mee. Woensdagochtend, 10 february, kwam het telefoontje van Patrick uit Ottawa. Zijn paspoort was gearriveerd. Vrijdagochtend heeft hij zijn paspoort opgehaald en is vervolgens met de bus naar Toronto gereden, een 5 uur durende rit. In Toronto was in dat weekend het NBA Allstar Gala. Ja, ja,............ een geluk bij een ongeluk. Patrick bedacht zich dat het niet zo vaak voorkomt dat een dergelijk event in Canada plaats zou vinden, dus heeft hij een kaartje gekocht voor de eerste avond. De reden dat Patrick naar Toronto ging was eenvoudig: de vlucht naar Jamaica zou namelijk vanaf Edmonton via Toronto naar Montego Bay gaan. Patrick kon dus in Toronto in het vliegtuig stappen.

Alledrie waren we wel toe aan een vakantie. We bedachten ons later dat we in 2009 voor het laatst met ons drietjes op vakantie zijn geweest. Ook toen was Jesse bij ons in Canada. In Jamaica stond Jesse op ons te wachten. Elke keer is het weer prettig om elkaar te ontmoeten. Omdat het al redelijk laat was zijn we in Montego Bay naar een bed en breakfast huis gegaan. Snel even wat eten, waarbij we onderweg met enige regelmaat werden aangesproken door de locale bevolking (!) We waren te moe om er aandacht aan te schenken.

Effe bijkletsen

T-shirts voor ons en voor Patrick ........?
Na een goede nachtrust en een goed ontbijt werden we om elf uur opgehaald door Pete. Onze bijna, prive taxi chauffeur. In een bijna drie uur durende auto rit kregen we van Pete allerlei informatie over het eiland te horen. Echt heel interessant. Pete heeft ons in de dagen daarna nog vaak geholpen met autoritjes en goede informatie. Via Pete kwamen we er al vlot achter dat betalen met een plastic kaart echt onmogelijk zou zijn in Treasure Beach. En een supermarkt kennen ze er ook niet. Maar we hebben ons wel gered hoor. Onze eindbestemming was Treasure Beach.

Een heel klein gehuchtje waar niet veel toeristen hun vakantie bestemming vinden. Wij dus wel........ We hebben genoten. Niet alleen van het Jamaicaanse ontbijt: ackee met saltfish; spinzazie met toast; roerei met zoete aardappel en gebakken banaan.

Patrick, Jesse en Junior

Patrick Bauer en Donovan Patrick in de keuken van de strand bar/restaurant

De relaxte sfeer; reggae muziek van de vroege ochtend tot late avond; contact met de locale bevolking; de relaxte smogg die je gratis kunt innemen (!) en gewoon het feit dat niets moet. De enige dag tocht die we gemaakt hebben was naar de Y.S. Falls en de Appleton Estates (een rum makerij). En natuurlijk onder leiding van Pete!

Suikerwater drinken

De locatie waar we verbleven was ook prettig. Een prive zwembad, een klein keukentje in de slaapkamer; een wc deur die voor verrassingen zorgde maar bovenal zeer prettige mensen die het verblijf voor ons aangenaam hebben gemaakt. En de beste plek was eigenlijk wel aan het water en op het strand.

1, 2 .....

We kijken terug op een korte week vakantie, met heel veel herinneringen. En zeker is zeker, we willen allemaal nog wel een keer terug; en ook naar dezelfde plek.

 Ondergaande zon tussen 6pm en 6:15pm !

Some random pictures

 The Health Equipment Loan Program short H.E.L.P.

Tja, een deel van mijn werkplek is op een tweede verdieping. De entree voor deze ruimte is via een vreemde trap. Soms best lastig om met een bath transfer bench de trap af te moeten lopen. Gelukkig lenen we deze transfer bench niet elke dag uit. Je ziet deze bench rechts op de voorgrond. Het is een zogeheten padded batch transfer bench. Verder zie je hier krukken, looprekken en wc verhogers in verschillende maten.

Een ander deel is op de begane grond.

Gelukkig staan de rolstoelen op de begane grond. En ook hier zie je weer een bath transfer bench. Net even iets anders dan de padded bench. Deze bench wordt regelmatig uitgeleend. Naast de rolstoelen zie je ook rollators and speciale railings die in bed geplaatst kunnen worden. Op de begane grond hebben we de spullen staan die het meest uitgeleend worden. 

Onze Frohman! 

 

Een hevige sneeuwval gevolgd met een paar warme dagen hebben ervoor gezorgd dat onze Frohman niet langer rechtop kon staan. Jammer? Och, het betekent dat het misschien wel voorjaar gaat worden. Dat zou zo super zijn ................

Benzine prijs op Zondag 31 Januari 2016

Maandag was de prijs nog lager: 66.4 cent per liter. Maar inmiddels is de prijs weer aan het stijgen en staat de teller op 77.9 cent. 

Bloemkool en Benzine................

Tja, wat hebben die twee met elkaar te maken? Eigenlijk helemaal niets, of toch?
Op dit moment betalen we over 5 dollar voor een bloemkool en 70.4 cent per liter voor benzine bij Canadian Superstore ! Omgerekend in euro's is dit 3.25 euro voor de bloemkool en 46.15 euro cent voor bezine. (de koers op dit moment: 1 canadese dollar is 0.66 euro cent.) De prijs van benzine is gelijk aan toen wij aankwamen in Red Deer op 1 februari 2009. In de tussenliggende jaren is de prijs van benzine gestegen en gedaald. Maar niet eerder was het dezelfde prijs als toen in februari. De hoogste prijs voor benzine in de afgelopen periode was 1.42 dollar (bijna dubbel van wat het nu is).

En dan nu het weer :)
De temperatuur op 24 januari 2009 om half tien in de ochtend was -27.5 C.
En vandaag, 24 januari 2016 zelfde tijd is het -2 C

Ik heb gecheckt in ons blog naar de sneeuw situatie in februari 2009; toen lag er een dun laagje sneeuw. Nou vandaag dus niet he! Gisteren leek er er nog op dat de winter zijn uittrede aan het doen was. Maar vanochtend met het openen van de gordijnen is het weer een totaal andere wereld. Wij schatten dat er maar liefst 15 tot 20 centimeter is gevallen (tussen 11 uur gisteren avond en 8 uur vanochtend). Op het moment dat ik dit bericht op het blog schrijf sneeuwt het nog volop.
Onze Frosty the Frohman heeft het maar zwaar in de voortuin. Door de wisselende temperaturen, met een eenzijdige verwarming aan de zuidkant (!) begint hij steeds meer te lijken op de toren van Pisa. En dan nu weer met een dikke last van sneeuw op zijn schouders maakt het buitenstaan er niet prettiger op.  Het is echt dezelfde Frosty!