Celebration Time

Yeah! Frank is geslaagd voor zijn EHBO diploma. Hij had drie jaar geleden al zijn diploma gehaald en moest dit keer dus weer voor herhaling. Hier is het zo dat je in anderhalve dag je EHBO diploma kunt halen (soms zelfs in een avond!). Frank's woorden waren dat hij wel een goede herhalingscursus kon gebruiken. Er is nogal een verschil tussen het behalen en behouden van het Nederlandse EHBO diploma en het Canadese!
Yvonne mocht dinsdag in alle vroegte gezellig naar de tandarts voor de halfjaarlijkse controle. Normaal tijdens zo'n controle is dat je een grote schoonmaakbeurt van je tanden krijgt. In de voorgaande controles was dit eigenlijk een fluitje van een cent, maar met wisseling van personeel komen er ook andere assistentes in de praktijk. Dit keer geen succes. Een zenuwslopend uurtje in de stoel was het gevolg. Wordt vervolgt over twee weken :(
Op het werk was het voor ons allemaal weer een druk weekje. Tamara met de planningen voor de laatste maanden van het schooljaar, Patrick met zijn toetsen op school, Frank met allerlei meetingen in en buiten Red Deer en Yvonne met een twee-daagse conference voor de Red Cross waardoor het werk op maandag tot en met woensdag gedaan moest worden.
Maar, gelukkig was er ook voldoende tijd voor ontspanning. Tamara heeft het fietsen ontdekt. Op haar sportieve paarse fiets, fietst ze nu regelmatig naar haar werk of fietst ze een blokje om. Ze heeft inmiddels een personal fitness coach die haar de komende maanden gaat helpen zodat ze op een goede manier de oefeningen kan gaan doen die goed zijn voor haar body.
Frank heeft vrijdag direct na zijn werk weer gesquashed. En zo te horen is het voor herhaling vatbaar. Zijn telefoonnumer en squashlevel zijn achtergelaten bij de squashbaan. Wie weet hoeveel er weer gesquashed gaat worden.
En na het squashen was er dan eindelijk tijd om samen met Yvonne zijn verjaardag te gaan vieren. Met Tamara en Patrick als taxichauffeurs konden Frank en Yvonne lekker genieten bij het wijnfestival. Een gezellig avondje met 448 andere liefhebbers van lekker eten, goede wijnen en jazz.
Letterlijk tussen alle bedrijven door hebben Patrick en Yvonne de handbaltraining gegeven bij Lindsey Thurber High School. In de afgelopen weken is er elke week van maandag tot en met donderdag getraind. Trainingsduur 1 uur en drie kwartier! Gisteren was er dan eindelijk het plaatselijk toernooi waar we allemaal zo hard voor getraind hebben. De winnaar van dit toernooi gaat volgende week donderdag tot en met zaterdag naar de Provincials. Met afwezigheid van een aantal sterke spelers (deze jongens hadden een rugby toernooi in BC) moesten we de strijd aan gaan tegen de andere twee high schools in Red Deer. Om het kort te houden. Lindsay Thurber is de winnaar geworden bij zowel de boys als de girls. Beide teams hebben de gouden medaille gewonnen en reizen donderdag dus af naar Edmonton.

 

Lente? Wat is dat?

Voor afgelopen week, zondag, hadden we een uitnodiging gekregen van de Red Deer Museum. Het museum heeft een volledig nieuwe tentoonstelling geopend. Zoals eerder vertelt bestaat Red Deer dit jaar honderd jaar. Op de foto zie je het oude station dat herinnert aan de tijd dat Red Deer nog bereikbaar was per trein. Leuk is wel dat er veel te doen is voor zowel jong als oud. Het is niet een museum waar je snel even doorheen loopt!

 

Voor ons was het leuk om stil te staan bij de 'new-comers' afdeling. Hier hebben ze een leuke manier bedacht om nieuw komers in Red Deer zich voor te laten stellen. Frank, Yvonne en Patrick hebben hier alledrie aan meegewerkt. Ook Al-Hasan an Ammal hebben hun verhaal gedaan. Ontroerend en mooi.

 

 Maandag, dinsdag en woensdag was het de bedoeling dat Yvonne de handbaltraining bij Lindsey Thurber zou geven, maar een goede griep heeft daar een stokje voor gestoken. Met een dag niet werken en niet trainen was ze donderdag toch fit genoeg om met de jongens af te reizen in een gele schoolbus van school naar Edmonton. Dit keer niet voor de Provincials maar voor een oefentoernooi. Met twee gewonnen wedstrijden en twee verloren wedstrijden zijn ze als vijfde geeindigd in het toernooi. Maar belangrijker dan een positie op de ranglijst is wel de opgedane ervaring. Volgende week moet er gewonnen worden in Red Deer van zowel Hunting Hills High School als van Notre Dame High School. Winnaar van die wedstrijden zal vervolgens een week later naar de Provincials gaan in Edmonton. Het is te hopen dat we het weer zover schoppen en dat ook Patrick dan als Assistent Coach mee kan gaan. Patrick kon dit keer helaas niet mee vanwege een aantal ander belangrijkere gebeurtenissen.

 

De laatste wedstrijd van het toernooi was op zaterdag. Vanwege hevige sneeuwval tussen Edmonton en Calgary was het nog even spannend of we wel de wedstrijd zouden spelen, of dat we terug zouden rijden naar Red Deer. Het zou maar zo kunnen zijn dat we na de wedstrijd niet eens meer terug zouden kunnen gaan, maar nog een nacht in het hotel zouden overnachten. Gelukkig zijn we veilig en wel in Red Deer aangekomen. We konden wel zien dat het hevig gesneeuwd had, maar tot vlak voor Red Deer hadden we geen enkele last van sneeuwbuien.

Het weer is hier zo onvoorspelbaar. Toen we gisterenavond naar bed gingen lag er een klein laagje sneeuw. Frank had alle sneeuw nog snel even weggeschoven. Maar vanochtend lag er alweer een flink pak. Een flinke sneeuwstorm heeft gedurende de nacht weer over onze stad geraasd. Tamara besloot om maar meteen wat aan lichaamsbeweging te doen en besloot de opritten schoon te vegen:

 

 

Terwijl Yvonne in Edmonton is bij het drie daagse toernooi, zijn Patrick en Tamara in Edmonton op Frank's verjaardag en viert Frank zijn verjaardag helemaal alleen in zijn eentje in huis. Gelukkig hebben zijn collega's de verjaardag niet ongemerkt voorbij laten gaan. Tamara en Patrick hebben Frank s'avonds mee uit eten genomen bij Cilantro & Chive in Panoka. De moeite waard volgens Frank om terug te gaan, het eten en de hele entourage was perfect.

 

Dit weekend heeft Frank zijn EHBO cursus. Nu maar hopen dat hij slaagd, zodat hij eindelijk weet hoe je een pleister plakt op een snijwond!

De eerste week in April

De afgelopen week was het hier Voorjaarsvakantie. Met een geweldige zonnige start in het Paasweekend hebben we de rest van de week toch genoegen moeten nemen met een temperatuur van rond het vriespunt. 1 April, April Fools Day, is hier bijna stilletjes voorbij gegaan. Tamara en Patrick besloten die dag om tonijnkroketten te maken. En daarvoor heb je eieren nodig. Vanwege Pasen hadden we wat eieren gekookt. Drie eieren waren uiteindelijk in de koelkast terecht gekomen omdat we ze niet opgegeten hadden. Frank had ze keurig in het eierdoosje terug gelegd! Je kunt je de gezichten van Tamara en Patrick voorstellen toen ze een (gekookt) ei wilde breken! Toch nog per ongeluk een 1 April grap.
Patrick en Tamara hebben de afgelopen week een paar leuke dagen in Jasper doorgebracht. Wel eventjes zo lekker, want sinds ze terug zijn van hun Europa avontuur hebben ze geen echte vrije dagen meer gehad saampies.
Woensdagavond zijn Frank en Yvonne naar een bijeenkomst van de City geweest. Tijdens deze bijeenkomst werd er gesproken over de balans tussen de verschillende manieren van transport in de gemeente. Lees voetgangers, fietsers, automobilisten en gebruikers van openbaar vervoer. Je moet je voorstellen dat Red Deer een stad is waar mensen het ondenkbaar vinden om zich te verplaatsen op de fiets. Het is een stad die enorm is ingericht op auto's. Toch zijn er enorm veel mensen die geen mogelijkheid hebben om met de auto te gaan, of die niet met de auto willen gaan vanwege andere redenen. Er rijden wel bussen elk half uur, maar om van de ene kant van de stad naar de andere kant te komen ben je een uur kwijt. Daarbij is het ook nog eens een kostbare manier van verplaatsen. Een maandkaart kost nu eenmaal 64 dollar per persoon. Kun je je voorstellen wat het kost voor een gezin met 2 of meer kinderen? Op de fiets gaan is in de winter voor heel veel mensen ook geen optie. Hier ligt vanaf half oktober tot begin april heel veel sneeuw waardoor de wegen voor fietsers niet begaanbaar zijn. En als het dan eindelijk wel mogelijk is voor de fietsers om de straat op te gaan, dan is het niet veilig vanwege de automobilisten. Het is echt onvoorstelbaar hoe men hier rijdt. Zet een willekeurige automobilist uit Red Deer in een auto in Wijchen. Je kunt er bijna zeker van zijn dat die persoon gillend uit de auto rent en er in Nederland nooit meer instapt. Oh ja, we vergeten te vertellen dat er geen echte fietspaden zijn langs de wegen en de meeste wegen zijn dubbelbaans. Aan het begin van de zomer vorig jaar besloot de gemeente om als proef deze dubbelbaans wegen te veranderen in enkelbaans en daarnaast een soort fietsdeel te creeeren. Maar je kunt je voorstellen dat later in het jaar met de sneeuw op de wegen, de markeringslijnen niet meer zichtbaar waren. En voor je het weet rijden de auto's weer als vanouds over de 'dubbele' banen.
Afgelopen woensdag was daarover dus een bijeenkomst die we niet voorbij wilden laten gaan. Tijdens die bijeenkomst hebben we een aantal nuttige tips gegeven (tja we zijn nu eenmaal Nederlanders en willen ook zeggen wat we denken). Frank heeft inmiddels een afspraak met een van de Gemeenteambtenaren die die avond aanwezig was. Want via de nuttige tips kwam ter sprake dat Frank bij CARE werkt. Voor veel refugees is het bijna onmogelijk om dagelijks met de bus te gaan. Kun je je voorstellen dat wanneer je uit de kleindere dorpjes uit Africa komt en gewend bent om mijlen te lopen je nu in een keer in een stad bent aangekomen waar het in de winter ondenkbaar is om maar 5 minuten buiten te lopen? En dat je dan in een keer met een bus zou moeten gaan? Daarvoor ook nog eens moet betalen! Nou, over dergelijke zaken zal Frank komende week een gesprek hebben. Maar er was meer. Hier in Red Deer zijn twee honden-uitlaat-plaatsen waar honden vrij kunnen rondrennen. Het baasje moet er wel voor zorgen dat de uitwerpselen in een plastic zakje gedaan worden en vervolgens in de afvalbakken gedeponeerd worden. Wij vertelden dat in Wijchen een geweldig hondenproject is, dat er in elke buurt wel een hondenuitlaatveldje is waar regelmatig de poema (lees poepmachine) overheen raast om de boel schoon te houden. Het voordeel van een dergelijke uitlaatplek in de buurt is dat buren elkaar bij die plek ook ontmoeten, een praatje maken en elkaar wat beter leren kennen. Nu rijden vele mensen met auto en al de inpandige garage in en is er geen of weinig contact met de buren. Als je geinteresseerd bent in Red Deer, kijk dan eens op ttp://www.reddeeradvocate.com/news/Red_Deer_mobility_playbook_proposes_balance_201453001.html
en/of op http://www.reddeer.ca/City+Projects/Plans+Studies+and+Strategies/Integrated+Movement+Study/default.htm
Inmiddels is het voor ons (Frank en Yvonne) weer weekend, is Tamara weer druk bij de boerderij in Stettler en is Patrick weer aan het werk.

Zondagochtend was dit het uitzicht vanuit de eetkamer. Een week geleden zaten we hier lekker in het zonnetje een kop koffie te drinken. April doet wat ie wil.

Spring is in the air

Goede Vrijdag! en zowaar hebben we buiten in de zon een kop koffie kunnen drinken. Weliswaar met sneeuw en ijs om ons heen en nog op een keukenstoel, maar toch lijkt de winter het op te geven. We hebben afgelopen week ook de eerste ganzen weer over zien komen op weg naar het noorden, en als zelfs die beesten denken dat de winter voorbij is dan kunnen we het niet langer ontkennen.

Maart was een drukke maand voor ons. Om te beginnen is onze waakhond Ryan op 4 maart tien jaar geworden. Zijn mooiste verjaardagskadootje was lekker in het zonnetje liggen achter het glas in de eetkamer.
Yvonne heeft tijdens de Maximize Conference voor Child Care workers met groot succes workshops gegeven. Deelnemers konden in groepjes puzzelstukjes verven met acryl en waren allemaal erg enthousiast om dat in hun programma's te gaan proberen met kinderen. Kinderkunst is en blijft een van Yvonne's grootste passies.

Samen met Hamid hebben we vorig weekend een wandeling gemaakt op sneeuwschoenen bij het Kerry Wood Nature Centre. Een leuke ervaring om met schoenmaat olifant over een sneeuwvlakte te lopen zonder tot je knieeen weg te zakken, zelfs als het met een koude wind een gevoelstemperatuur van -20 is.

Op 21 maart is het de Internationale Dag voor de Eliminatie van Racial Discriminatie, kijk eens op http://www.un.org/en/events/racialdiscriminationday/ als je hier meer over wilt weten. Natuurlijk heeft C.A.R.E. tijdens die week een aantal events georganiseerd om stil te staan bij de rijkdom in de wereld van verschillende culturen. Hoogtepunt was een Cultural Mosaic celebration afgelopen zaterdag met dans, muziek en snacks uit verschillende delen van de wereld. en de burgemeester verteld vol enthousiasme dat Red Deer lid geworden is van de Canadese coalitie van gemeentes tegen racial discrimination.

Dit jaar viert Red Deer haar 100-ste verjaardag als stad (ja we weten het, stelt voor Nederlanders niets voor), en een van de ceremonies was het begraven van een tijdcapsule in de tuin van het stadhuis die over 50 jaar weer opgegraven mag worden. In die capsule zitten allerlei dingen die het leven in Red Deer anno 2013 weergeven.

En als afsluiting hebben we afgelopen donderdag Tamara's verjaardag gevierd.  Terwijl Tamara eigenlijk haar verjaardag niet wilde vieren hadden we een aantal verrassingen geregeld. Telefoontjes en skype contacten met Nederland, haar ouders die speciaal voor haar naar Red Deer kwamen tijdens het drukke kalverseizoen en de buren die een verjaardagstaartje meebrachten.

Nee he, alweer?

 

Het is vandaag 03-03-2013, het is tien uur in de ochtend, -3 graden en ..........

HET SNEEUWT ALWEER!!!!

 

Sinds half oktober vorig jaar hebben we geen gras meer gezien in Red Deer.  Maar heel eerlijk........ We zijn wel toe aan een ander kleurtje in de tuin. Gelukkig dat de zon regelmatig schijnt.Vannacht hebben we weer een sneeuwstorm over ons heen gekregen, een storm die nog niet is gaan liggen. Maar ja, wat doen we eraan? Helemaal niets. We doen de dingen die we doen.........
Patrick is naar zijn werk. Patrick heeft het erg naar zijn zin bij State and Main, en ook Maandag's in de College bevalt goed. In de afgelopen maanden heeft hij erg veel geleerd en ideeen opgedaan. We weten dat hij veel foto's heeft. Binnenkort zullen we een aantal foto's met jullie delen. Zijn score's op college zijn goed en op zijn werk is hij een gewaardeerde werknemer.

Tamara is erg druk. Naast haar drukke baan bij de Child Care is ze erg druk op de boerderij. Tja, dat wil ook wel als je samen met je ouders en broers 500 koeien hebt die allemaal ook nog eens gaan kalveren in deze tijd van het jaar. Voor Tamara betekent dat, dat ze in het weekend naar huis gaat en nachtdiensten draait. Daarbij is het bij Child Care de komende tijd een zenuwenrace voor Tamara. Haar programma is als eerste aan de buurt voor een bezoek van de Accreditation Commissie. Een commissie die bepaald of de locatie voldoet aan de vele eisen die gesteld worden aan het runnen van een voor- en naschoolse opvang.

Yvonne bereidt zich weer voor op het handballen met de Highschool Studenten en op de workshop die ze weer mag gaan geven aan de Child Care Workers van Alberta tijdens de Child Care Conference over twee weken in Red Deer.
Frank heeft de afgelopen week weer eens de sportschoenen aangetrokken om te squashen. Het lijkt erop dat hij een squashmaat heeft gevonden. Naast zijn werk bij CARE is hij erg druk met zijn vrijwilligers werk. Zowel KidSport als bij United Way hebben de laatste tijd aardig wat te doen voor hem.

Vanmiddag komt Hamid weer bij ons. Hamid is inmiddels vrijwilliger geworden bij het Rode Kruis. Hij helpt Yvonne 1x in de twee weken in het kantoor. Eén van de taken van Yvonne is om medische hulpmiddelen uit te geven. Je moet hierbij denken aan het uitlenen van rolstoelen, krukken, toiletverhogers, etc. Omdat de opslagruimte in Red Deer bij het Rode Kruis erg beperkt is, wordt er elke twee weken een nieuwe vracht schone hulpmiddelen gebracht en gaan de geleende spullen weer terug met de vrachtwagen om schoongemaakt te worden en gecheckt te worden. Hamid komt op die dagen om te helpen met het uitladen en inladen van de vrachtwagen.