It's good to be a Volunteer

Als vrijwilliger kom je nog eens ergens. Vanavond hadden we een Dank-je-wel-avond van de United Way. Frank is daar vrijwilliger sinds begin vorig jaar toen hij de leadership course volgde. Vanavond dus de 'Volunteer Appreciation Event'. We werden om vijf uur verwacht. Door omstandigheden, Yvonne had nog wat extra werk te doen voor het Rode Kruis, waren we iets later dan gepland op de plaats van bestemming; curling center Red Deer! Ja heus. Alle vrijwilligers kregen we een kans om kennis te maken met de in Canada zeer populaire sport: Curling. En toevallig zaten Frank en Yvonne in de teams die tegen elkaar moesten strijden. Het was een zeer leuke ervaring met deze sport met af en toe wat uitglijders!
Een van de deelnemers in Frank's team is blind, dus moest het team van Yvonne er ook aan geloven. Allemaal moesten ze een keer met de blinddoek om curlen. Voor Yvonne was het curlen met een dubbele hindernis. Haar knie liet haar vandaag weer eens een keertje in de steek.   Na veel lachen, glijden en vegen was het tijd om naar een andere ruimte te gaan; tijd om lekker te eten en te borrelen. Voor alle vrijwilligers en partners was er een leuk bedankje en voor de gelukkigen, waaronder Frank natuurlijk :), een extra prijs. En dat allemaal om de vrijwilligers te bedanken voor hun inzet in de afgelopen 12 maanden. 

Remembrance Day en verder

Remembrance day viel dit jaar op een zondag. Dat betekent voor de meeste jobs dat de dag daarna een vrije dag is. Een lang weekend dus. Natuurlijk waren we aanwezig tijdens de Remembrance Ceremonie in de Arena. Het blijft indrukwekkend om daarbij aanwezig te zijn.
Na de extra vrije maandag was is Yvonne begonnen aan haar nieuwe baan bij het Rode Kruis. Deze eerste week stond in het teken van heel veel luisteren, noteren en proberen te onthouden. Donna had een week de tijd om Yvonne in te werken. In deze zelfde week werd Yvonne ook ingezet als invalkracht voor de Child Care. Dat betekende voor die week dat ze twee ochtenden om 6 uur op mocht staan en van 6.30 tot 9.00 naar haar oude locatie mocht gaan.
Omdat Yvonne de financiele administratie gaat bijhouden bij het Rode Kruis, mocht ze afgelopen maandag naar het Rode Kruis kantoor in Calgary voor een training. Een kantoor dat wel eventjes iets groter is dan het kantoor in Red Deer!  Afgelopen dinsdag was het dan eindelijk zover dat Yvonne voor haar gevoel aan het werk kon gaan. Zonder hulp van Donna, maar met een goede back-up van Matt, Rhonda, Leigh en Lori heeft Yvonne haar tweede week bij het Rode Kruis afgesloten. De werkzaamheden bestaan uit het aannemen van telefoongesprekken, Bestellingen en boodschappen doen,  klanten te woord staan bij de balie, uitleen en registratie van de hulpmiddelen (rolstoelen, krukken, badstoelen, etc.) en verdere voorkomende administratieve handelingen. Yvonne's reactie over de eerste twee weken is dat ze een gezellige groep collega's heeft die zeer behulpzaam zijn en Yvonne helpen waar nodig.
Naast het werken bij het Rode Kruis werd ze ook deze week weer ingezet als invalkracht bij de Child Care. Het geeft een leuke afwisseling in de werkzaamheden gedurende de week.
De rest van de familie werkt zoals gewoon; Frank bij CARE, Patrick bij State and Main en aan de college, Tamara bij de Child Care. En in de vrije tijd proberen we zoveel mogelijk de Football games bij te houden. Morgen is de Grey Cup Finale. Het zal dan heel stil zijn op de wegen. Want Football hier is vergelijkbaar met de Voetbal finale in de Nederlandse competitie. En Tamara? Die is druk met haar scrapbooking. De eerste drie scrapbooks (fotoalbums) zijn af, maar er volgen er zeker nog twee.

Vandaag, zaterdag 24 November, gaan we naar the Festival of Trees. Vorige week is de Kerstman in Red Deer aangekomen en met de komst van de Kerstman begint ook dit Festival. Vorig jaar zijn we er voor de eerste keer heen geweest en dat is ons goed bevallen. Eens kijken hoe het dit jaar is.

 

Comparison today

Benzineprijs Red Deer 99.9 dollarcent

Benzineprijs Nederland 1.83 Eurocent

Dagtemperatuur Red Deer -13 (mist en zon)

Dagtemperatuur Nederland 7 graden (met regen)

Afscheid met een traan

Vandaag neemt Yvonne afscheid van de kinderen en ouders van de buitenschoolse opvang. In een brief heeft ze aan de ouders, directrice, concierge en leerkrachten van de school uitgelegd waarom ze stopt. De reacties van deze personen zijn hartverwarmend. Niemand begrijpt het systeem in Alberta. Niemand begrijpt dat een talentest boven kwalificaties mag gaan. Door de vele hartverwarmende reacties wordt het afscheid erg emotioneel.

Dit jaar is het vierde jaar dat Yvonne werkt bij Mountview Elementary School. In deze jaren heeft ze een goed contact opgebouwd met de staf van de school. Wat had Yvonne het graag anders gezien, wat had ze graag bij deze school willen blijven werken.

Gisteren werd op school aandacht besteed aan Remembrance day. Samen met de 5 jarige kindertjes die voor de middag naar de Buitenschoolse Opvang Komen (Kinderen gaan hier naar Kindergarten als ze 5 jaar zijn en gaan dan of alleen de ochtend, of alleen de middag naar school) is ze naar deze bijeenkomst in de school geweest. Wat een belevenis, bijna 600 kinderen in de gymzaal samen met leerkrachten ouders en grootouders die gezamenlijk stilstaan bij de overledenen in de oorlogen. Alle kinderen heben een poppy (klaproos) opgespeld, kinderen die zingen, kinderen die een tekst mogen voorlezen (Peace is ....), Kinderen die een gedicht oplezen, Kinderen die buiten bij de padvinders zijn en vervolgens in school een krans mogen plaatsen, Kinderen die een ereboog maken ..... Kortom, jong en oud wordt betrokken bij Remembrance Day.

En als groot contrast op deze dag was er 's avonds de Volunteer Appreciation Day voor the Red Cross. Een dank-je-wel-avond voor alle vrijwilligers. Zowel Frank als Yvonne kregen een certificaat vanwege de inzet als vrijwilliger. Voor Yvonne is dit het laatste certificaat. Zij ontving het certificaat omdat ze inmiddels ruim 3 jaar vrijwilligster was. Vanaf volgende week dinsdag is ze in dienst van de Red Cross Family in Red Deer. Tijdens de bijeenkomst werd Yvonne geintroduceerd als de nieuwe medewerkster. Het zal een enorme verandering zijn; van een dag met huppelende kinderen om zich heen naar een kantoorbaan.

Maar vandaag eerst nog de laatste rit naar Mountview Elementary School. Een rit door een dik pak sneeuw. Afgelopen avond en nacht heeft het weer flink gesneeuwd.
In alle vroegte heeft shuffle buddy Karl Tamara's auto sneeuwvrij gemaakt en heeft hij een wandelpad door de sneeuw naar de auto aangelegd. Frank heeft vervolgens de klus afgemaakt, waardoor onze oprit enigsinds begaanbaar is geworden.

Van Vrijwilliger naar Betaalde Kracht, waar hebben we dat eerder gehoord?

Yvonne gaat per Dinsdag 13 November werken bij het Rode Kruis in Red Deer. Terwijl Yvonne volop bezig was om toegelaten te worden tot de College kreeg ze een email van het Rode Kruis. Daar waren ze opzoek naar iemand die Receptioniste, Telefoniste en een helpende hand kon zijn voor het vele administratieve werk dat er verricht moet worden. Yvonne heeft de stoute schoenen aangetrokken, en een sollicitatiebrief geschreven. Eigenlijk een beetje tegen haar verwachting in werd ze uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek met Rhonda, Leigh en Lori. In elk geval een goed gebaar volgens Yvonne. Tenslotte is ze al sinds drie jaar vrijwilligster en heeft regelmatig het werk aan de frontdesk gedaan. Maar of haar Engels goed genoeg zou zijn, daar had ze haar twijfels over. Natuurlijk moesten de coordinator en directeur van de Child Care ingelicht worden, want het zou maar zo kunnen zijn dat er informatie ingewonnen moest worden. En zo is het ook gebeurd. Meteen de volgende ochtend na het gesprek werd Heidi, directeur, gebeld. Heidi vertelde later tegen Yvonne dat ze gebeld was, dat ze natuurlijk hoopt voor Yvonne dat ze aangenomen wordt, maar tegelijkertijd ziet Heidi het ook als een verlies voor de Child Care.
Vier dagen later kwam het telefoontje van het Rode Kruis dat Yvonne aangenomen kon worden, als ze dat zelf zou willen. Je begrijpt het goed, Yvonne heeft de baan geaccepteerd. In de afgelopen week heeft ze bij de school waar ze werkt en bij de ouders van de kinderen gemeld dat ze de child care gaat verlaten. Directrice, leerkrachten en concierges van de school, ouders van de BSO kinderen en de kinderen, en collega's Child Care workers reageren allemaal hetzelfde. Niemand snapt waarom iemand met Yvonne's kwaliteiten zoveel moeite moet doen om haar Nederlandse Diploma gelijk gesteld te krijgen. Net als zoveel nieuwkomers in Alberta. En dan te beseffen dat ze schreeuwen om gekwalificeerd personeel in Alberta!
Morgen begint Yvonne aan de laatste week als Alternate Supervisor voor de Child Care. Ze heeft aangeboden om als invalkracht in de ochtend te blijven werken. Dit is mogelijk omdat ze bij het Rode Kruis van 10.00 tot 16.00 uur gaat werken. Eindelijk 'normale' werktijden.

Het is wit, koud en valt als regen uit de hemel ....

Afgelopen zondag heeft Frank de kerstverlichting aan de dakgoten gemaakt. We hadden allemaal het voorgevoel dat we daar niet te lang mee moesten wachten. Want hoe maak je die verlichting aan de dakgoot als de sneeuw er eenmaal ligt. Onder toeziend oog van Hamid heeft Frank de klus geklaard. Gelukkig werkte de verlichting ook, want dat had Frank effetjes vergeten te checken voordat hij eraan begon!

  

En toen was het maandag ... Yeah!! Goed geraden. Het sneeuwt weer. In alle vroegte lag er een klein laagje sneeuw. Dat laagje sneeuw heeft inmiddels wat aanvulling gekregen. De wereld is weer wit. En hoe vreemd het ook klinkt, het lijkt zo vertrouwd. Toch zorgt het weer voor overlast. Tamara vertelde diezelfde ochtend al over de eerste flinke aanrijding. Yvonne vertelde dat de autoremmen blokkeerden en de auto gleed gewoon verder een kruising over. Het is en blijft oppassen. Voor allemaal geldt dat we dicht bij huis werken.














Ruim een jaar geleden was Frank de hele dag op pad in Alberta, op pad vanwege de verkoop van de Heftrucks en onderdelen.

Gelukkig is dat verleden tijd en werkt ook hij dicht bij huis. En Patrick heeft vandaag een vrije dag. Maandag heeft hij ook vrij van het werk, maar dan moet hij ook naar de College. Het plan om vandaag naar Stettler te rijden hebben Tamara en Patrick moeten laten glijden. Het is niet veilig genoeg om nu 'eventjes' op en neer te gaan naar Stettler. Wel jammer, want ze hadden graag effetjes met Jordan willen stoeien. Voor wie niet weet wie Jordan is; Jordan is bijna 6 jaar en komt zijn hele leventje al bij Tamara's ouders over de vloer. Gelukkig hoeven ze zich allemaal niet te vervelen. Scrapbooking neemt voorlopig nog wel tijd in beslag en ook het spelen van Football (computerspel) neemt de nodige tijd in beslag.

Het is inmiddels woensdag, af en toe sneeuwt het en de wegen zijn nog steeds behoorlijk glad. Zelfs bij ons in de straat is het oppassen geblazen. Terwijl Tamara en Yvonne in het woongedeelte zitten zien ze hoe een auto voor de deur rond tolt en bij de overburen tegen de tuin tot stilstand komt. Oepsie, maar goed dat Tamara de auto op de oprit had geparkeerd anders had de auto er wel anders uitgezien.