De eerste week in het nieuwe jaar

(Yvonne) Het was lastig om de draai weer te vinden hier in Red Deer. Vooral het tijdsverschil heeft voor veel overlast gezorgd. Maar nu gaat het weer. Frank is begonnen in zijn nieuwe baan. Het lijkt erop dat hij eindelijk een wat menselijkere werkgever heeft gevonden. In elk geval ontmoet hij nu meer medewerkers, heeft een leuk vooruitzicht wat betreft het geven van trainingen en heeft inmiddels de eerste zaakjes verkocht. Maar, this is Canada, dus je weet het maar nooit.
Patrick heeft vrijdag en zaterdag een basketballtoernooi in de buurt van Edmonton gespeeld. Vrijdagochtend om 9 uur vertrok de bus met zowel het jongens als meisjesteam van school en zaterdagavond om 9 uur was iedereen weer bij school terug. Helaas niet me de eerste prijs, maar dat mag de pret niet drukken. Vervelend voor Patrick is dat zijn heupblessure van bijna anderhalf jaar geleden nog steeds roet in het eten gooit. Hopenlijk komt hij ooit van deze lastige blessure af. Vandaag maar weer naar de fysiotherapeut.
En ook ik mocht vorige week weer naar mijn werk. Verder ontbrak het me de hele week aan energie om meer te doen. Curves, Rode Kruis en Art Gallery heb ik maar even overgeslagen. Maar vanochtend moest ik er toch aan geloven en ben ik weer naar Curves geweest. Och, het is ook wel weer prettig om te sporten.
Wel grappig om te zien dat het in Nederland op dit moment kouder is dan in Red Deer. Het is hier momenteel 7 graden en in Nederland 0 graden. Het lijkt hier wel zomer. De sneeuw is flink aan het smelten. Zoals de voorspellingen nu zijn, en die worden dagelijks bijgesteld omdat ze eigenlijk nooit kloppen, is het vrijdag ook in de plus. Vrijdag is het de dag dat de Olympische fakkel door Red Deer komt. Het zal een hele happening worden.

Goed advies?

(Yvonne) Niet zo lang geleden hoorde ik dat het goed zou zijn om je auto een paar minuutjes warm te laten draaien. Zeker met de kou die we hier in Red Deer kennen. Eigenlijk geheel tegen mijn principes in, want echt goed voor het milieu is het niet.
Vanochtend, na het werk, dacht ik het slim aan te pakken. De hele ochtend had het al flink gesneeuwd, waardoor ik de auto schoon moest vegen. Ik dacht dus slim te zijn en de motor vast te starten. Ondertussen maakte ik met de borstel de auto sneeuwvrij. Toen ik klaar was en de auto in wilde stappen, bleken de deuren in het slot te zijn gevallen. Daar stond ik dan. Gelukkig was Jenessa nog niet weg en kon ik met haar mobiel de AMA (ANWB) bellen. Binnen een half uurtje was de AMA aanwezig om mij verder te helpen. Ongelooflijk om te zien hoe eenvoudig die man de deur van het slot wist te halen. Ik vraag me af waarom ik nog de deur op slot zou doen!
En nee, de reservesleutel kon ik niet ophalen want die hebben we niet!

Patrick's kamer

In twee weken tijd heeft Frank de slaapkamer van Patrick mooi opgeknapt. Natuurlijk heeft Hans ook geholpen, maar de grootste eer is toch voor Frank weggelegd. Nieuw plafond, inloop kast en een mooi kleurtje op muren en trap. Het resultaat mag er zijn.

Nederland 2

Van 17 december tot en met 2 januari was Patrick in Nederland. Van 22 december tot 2 januari was Yvonne ook in Nederland. Van te voren hadden we allebei wat plannen gemaakt voor die dagen, maar in de praktijk bleek al snel dat we een te vol programma hadden. Dus, moest er wat geschrapt worden. Jammer, maar helaas. De Kerstdagen hebben we gepast doorgebracht bij familie. Fijn dat Opa van Dommelen ons nog goed herkende. Nog altijd is hij bij tijden een gezellige en ondeugende opa. Tijdens de kerstmaaltijd hebben we nog erg om hem kunnen lachen. Want tja, kip, dat is nu eenmaal een groot succes voor een kerstmaaltijd met opa. Patrick en ik hebben eindelijk ook een indruk gekregen van het appartement waar opa inmiddels woont. In de diaserie hebben we een paar foto's opgenomen. De twee weken waren jammergenoeg wel erg snel om. Iedereen heel erg bedankt voor de gezellige dagen die we in Nederland hebben gehad.

De Rockies in de winter

Wat is er op oudejaarsdag leuker dan een dag als broers samen de bergen in? Dat hebben Hans en Frank dus gedaan. De weersverwachtingen voor gisteren van de afgelopen dagen liepen uiteen van -15 tot -25, van zon tot bewolkt en van droog tot sneeuwval, dus niet te peilen.
De weg naar de Rockies toe was goed begaanbaar. Het tolhuisje was niet bemand dus dat was lekker goedkoop. In ruil daarvoor was de weg door de bergen niet gestrooid en schoongeveegd. Er werd gewaarschuwd om niet zonder winterbanden of sneeuwkettingen verder te gaan, maar ja wij zijn Bauers...
Ondanks dat het de meeste tijd wel sneeuwde hebben we toch de mooie indrukwekkende panorama's gezien. Aan het eind van de middag in Banff nog even rondgeslenterd en koffie met een appelpuntje naar binnen gewerkt. En daarna in het donker op weg naar huis waar we om half negen de open haard flink hebben opgestookt. En met een lekker drankje en wat te knabbelen merk je dan niets van 25 graden vorst. Anders dan in Nederland werd er om middernacht geen vuurwerk afgestoken dus hebben we maar wat familie wakker gebeld in Nederland. Het is immers niet onze schuld dat voor ons het jaar 2009 8 uur langer heeft geduurd!
Vandaag schijnt het zonnetje dus we gaan nog weer lekker even naar buiten om te schaatsen op de, jawel, Bauer hockey skates.