February 17 2017

Wow, het is alweer een jaar geleden dat we in Jamaica waren. Lekker warm weer, zonnetje erbij en eventjes helemaal niets moeten en niets doen. Dat beviel ons allevier (Frank, Yvonne, Patrick, Jesse) wel heel erg goed. Inmiddels is het 17 februari 2017; druk met werk, druk met sporten, bedenken hoe we onze nieuwe keuken eruit willen laten zien, hoe we onze badkamer kunnen verbeteren en tussendoor genieten van de bij tijden hoge temperaturen. Patrick heeft zo'n mazzel: overdag heeft hj af en toe tijd om op ons balkon te kunnen genieten van de eerste echte warme zonnestralen. Overigens is het weer hier net zo wisselvallig als de prijs van benzine (wat een vergelijking!). Vorige week maandag was het -32 graden, maar met de wind erbij kwam de temperatuur weer tot -40! En vandaag en gisteren? Toen was het maar liefst +10 graden.

Yvonne's avontuur in Grande Prairie was weer positief. Het is wel een totaal andere plaats dan Red Deer. Wat dat betreft hebben we het in Red Deer wel heel erg getroffen. Het leven in een hotel valt wel tegen, Werken tot half vijf, 10 minuten lopen naar het hotel, een half uurtje sporten bij Curves (gelukkig zit er een curves tegenover het hotel), elke avond op zoek naar een restaurant en dan vervolgens in de hotel kamer vertoeven. Gelukkig heeft ze van een collega in Red Deer een bezigheidje gekregen: kralen rijgen, maar dan wel op een beetje vreemde manier. In plaats van kruissteken zet je een ienimini kraaltje vast op de gekleurde stof. De kleur van de kraal moet matchen met de kleur op de stof!

Frank is in zijn vrije tijd 'druk' met curling. Hij heeft de smaak wel heel erg te pakken gekregen. Inmiddels prijken er echte curling schoenen in ons huis. Nu de bezem nog en zijn outfit is compleet. Samen met Collega's zijn ze elke maandag avond op de curling baan te vinden. Helaas worden er geen play offs gespeeld.

Patrick begeeft zich tussen school, werk en basketbal. Voor school heeft hij pas de Dean's Honour Roll gekregen. In de onderscheiding staat letterlijk: Congratulations! Your achievemet of a Grade Point Average of 3.5 or greater (4 is the highest score) with a minimum of 9 credit load has placed you on the Dean's Honour Roll for the Fall term of 2016. It is my pleasure to recognize your exceptional academic accomplishment." Helemaal super vinden wij.
Daarnaast is hij dagelijks in de weer met basketballen. Vorige week donderdag speelde het team in Olds. Voor aanvang van de wedstrijd werd het volkslied gezongen. We gaan niet met de uitwedstrijden mee, die kijken we online. Tijdens het volkslied kwam opeens de Canadese vlag in beeld met daar doorheen de teams die in de houding stonden voor het volkslied. We hebben er snel een foto van kunnen  maken. Zie hier het resultaat:

Plannen voor Zaterdag:
Yvonne and Aydee gaan naar de Jubilee in Edmonton voor een theatervoorstelling van Kinky Boots.
Frank en Patrick hebben het idee om met CARE te gaan ijsvissen.
En .................... Maandag hebben we zowaar weer een extra dagje vrij. Family day noemen ze dat hier,

De Bauers In Canada - 8 Years

Gisteren was het acht jaar geleden dat we in het vliegtuig stapten naar Canada.In die acht jaren hebben we veel meegemaakt en een Canadees leven opgebouwd.
Daarbij hebben we in totaal 400 berichten op ons weblog gezet voor iedereen die geinteresseerd is in onze belevenissen.
Hieronder de eerste twee:

"Goeiemorgen,

na een lange dag zijn we vanavond (zondag) om 7 uur bij ons hotel in Red Deer aangekomen.
We hebben een lange maar goede vlucht gehad, en ook Ryan heeft het goed overleefd.
Bij de immigratiedienst waren we snel klaar, zonder lastige vragen.

Het is hier nu -8 graden en er ligt een dun laagje sneeuw en op de stoepen een laagje ijs, dus voorzichtig wandelen.

Echt op z'n Amerikaans heb ik, terwijl Patrick en Yvonne effe gingen luieren op de hotelkamer met 88 tv-zenders, bij een steakhouse eten gehaald om op de hotelkamer op te eten.

Nu zijn we na een dag van bijna 24 uur gaar genoeg om lekker te gaan slapen.

Sturen jullie dit berichtje aan de rest van de broers en zussen en Wybaneze trainers door?

Hartelijke groeten, liefs, een knuffel van
The new Canadians."


"Hi allemaal,

Na de eerste 3 dagen (die wel 3 weken lijken) willen we graag onze eerste ervaringen delen.
We hebben met z'n drietjes een paar emotioneel stormachtige dagen doorgemaakt, iets wat we van tevoren niet hadden kunnen bedenken.
Het besef dat dit meer is dan een tijdje in een onbekende stad met alleen een paar koffers en dat we niet, zoals op vakantie, over een tijdje weer terugkomen in ons normale leventje, is hard ingeslagen.

Het tekenen van een huurcontract afgelopen dinsdag voor een huis wat we van binnen nog niet gezien hadden gaf een onbestemd gevoel. Dit werd erger nadat het huis erg tegenviel - somber, rommelig, slecht onderhouden. Moeten we hier gelukkig worden? Moeten we hier gaan wonen, werken, leren en nieuwe vrienden maken?
Dit samen met het nodige slaaptekort door het tijdsverschil en liggen piekeren over de onbekende toekomst zonder hierover met een ervaringsdeskundige te kunnen praten is een recept voor heftige emoties.

Wie had verwacht dat zelfs Frank overspoeld zou worden door heimwee en gevoelens van twijfel? Heimwee naar alle vrienden en familieleden en naar het vertrouwde in ons Wijchen.

Daar tegenover een prachtig bezoek aan het Sylvan Lake ten westen van Red Deer dat helemaal dichtgevroren is en waar mensen met auto's overheen rijden.
En vanochtend het aanmelden van Patrick op school waar we heel hartelijk ontvangen werden door een decaan die precies leek te begrijpen wat wij doormaakten.
En nadat hij heel relaxed een lesrooster in elkaar gezet had voor de komende periode met veel aandacht voor plezier en vooral niet teveel prestatiedruk kwamen we op Patrick's wens om te basketballen.
Meteen werd de telefoon gegrepen en aan de basketballcoach doorgegeven dat er een "new talent" wilde komen trainen.
En nu heeft Patrick (bijnaam Paddie) al z'n eerste training erop zitten en mag hij morgen al in de competitie meespelen! Hij werd zo fijn ontvangen door z'n trainingsmaatjes. Wat is teamsporten toch een prachtig iets!

Intussen hebben we vanmiddag samen met de makelaar een ander huis gevonden waar we wel meteen het juiste gevoel bij hadden. Met 5 slaapkamers veel te groot, maar wel mooi en compleet.

We hebben nu in ieder geval een plan voor de komende dagen om wat meubels bij elkaar te zoeken en vanuit een motelletje naar een nieuw thuis te verhuizen.
En als Patrick vanaf maandag naar school kan, gaan Yvonne en Frank samen op pad om meer van het sociale Red Deer te ontdekken. Want het snel vinden van leuke mensen (of honden voor Ryan) voor regelmatig contact is o zo belangrijk.

En nu is het de hoogste tijd om eens een eerste nacht goed door te slapen.
Voor foto's op de site moeten jullie nog even geduld hebben tot we een eigen computertje hebben met een kabel naar onze camera.

Dus blijf ons volgen.

Een warme groet,

Frank, Yvonne, Patrick, Ryan"

Vandaag is Patrick voor twee basketball competitiewedstrijden met de RDC Kings naar Caronport in Saskatchewan vertrokken (720 kilometer), is Yvonne voor de vierde dag op bezoek bij het Red Cross kantoor in Grande Prairie (600 kilometer) en heeft Frank voor zichzelf een T-bone steak gegrild op de BBQ bij -16 en volle maan. Het lijkt erop dat we iets meer Canadees geworden zijn in die acht jaar.

Christmas 2016

Een flinke lading sneeuw waardoor het 'snachts nooit helemaal pikdonker wordt, temperaturen van -15 tot -25, de benzineprijs op 101.9 cent per liter en de Top 2000 via internet.

Dat is kerstmis in Red Deer in 2016. 

Op vrijdagavond gingen Yvonne en Frank naar Gull Lake om samen met een stel vrienden de buurt onveilig te maken met kerstliedjes te zingen voor alle buren. en daar bij proberen als beloning het glas of beker bijgevuld te krijgen met spul om je warm te houden.

Waar het normaal een half uurtje duurt om via de snelweg weer naar huis te rijden, zorgde enorme sneeuwval met veel wind ervoor dat we ruim een uur onderweg waren.

Intussen was Patrick naar een kerstfeest met Jeff, dus alles bij elkaar is het kerstweekend leuk begonnen.

Voor kerstavond hadden we de buren en Aydee uitgenodigd om bij ons te komen eten. Met z'n drieen hadden we een traditioneel kerstdiner klaargemaakt, kalkoen met vulling, cranberry compote, mashed potatoes met geroosterde knoflook en verse kruiden, zoete aardappel, groentemix, en als toetje een pecan pie.

Op eerste kerstdag was het erg koud maar wel zonnig, dus hebben we een wandeling gemaakt, en daarna Kolonisten van Katan gespeeld, en na het eten via Netflix (thanks Jesse!) films gekeken.

Vandaag is het Boxing Day dus de echte die-hard Canadezen waren vanochtend al vroeg aan het winkelen voor special deals. Wij hebben een luie ochtend gehad, met Adri en Monique via FaceTime gekletst, en nu een klusjesmiddag.

Omdat Christmas Day op een zondag viel hebben we morgen ook vrij dus een echt lang weekend, maar dat overleven we ook wel.

Ons weblog begint oud te worden en daarbij allerlei functies te verliezen zoals tijden, temperaturen en nu ook de slideshow. Daarom, tot we iets anders gevonden hebben, heirbij een paar foto's in dit bericht.

Zaterdag ochtend; uitzicht vanuit onze slaapkamer

balkon sneeuwvrij maken om openhaard hout te kunnen pakken

 

 "Kerstfeest bij ons eigen thuis"

 De tafel is gedekt

 Ons Kerstcadeau is bekend: donatie aan Musterdseed
(daklozen opvang)

 1e Kerstdag in de middag; een korte wandeltocht in de sneeuw

 Het is -19 graden!

 Ook bij de McKenzie Trail is het koud, maar wel erg mooi

 8, 9 , 10 en 11!

 The Red Deer River, nog steeds niet helemaal dichtgevroren

 Het is warmer in de zon 

Zo maak je een snow-angel :)

 En dit is het resultaat.

 Het muziekpark bij Kerry Wood Nature centre ligt er ongerept bij,
totdat .....

 Snel in de auto om weer wat op te warmen.

Inmiddels is het -22 graden geworden.

We wensen jullie allemaal een fijne laatste 2016 week en een gezond begin van het nieuwe jaar.

Sinterklaas, Christmas, all at the same time

Afgelopen dagen was het een mix van feesten; Donderdagavond met Frank en de squash buddies naar een Theatervoorstelling van C.A.T. (Central Alberta Theater); Vrijdagavond met Frank en het bestuur van C.A.R.E. (central Alberta Refugee Effort) een dinner bij Sophear en aansluitend naar Tim en Alvina voor hun housewarming party; Zaterdag om 1 uur Kerstfeest bij C.A.R.E. en aansluitend met Aydee naar het Kerstfeest van Childcare - de train ride van Stettler naar Big Valley en terug; Zondagmiddag Sinterklaas vieren in onze eigen omgeving; Maandag overdag International Volunteer Day gevierd en 's avonds met Rode Kruis collega's en partners biljarten en uit eten; en vandaag met Aydee en Mac (collega) naar de Holiday Train in Ponoka. Kortom: een gezellige tijd!

Het theater: Voordat we de voorstelling "Making God Laugh" konden gaan bekijken, konden we eerste genieten van een geweldig buffet. Eerlijke gezegd, dit is de eerste keer dat we zo'n geweldig buffet zagen. Na het buffet de voorstelling. De toneelspelers waren allemaal bekenden voor het publiek. Een van de spelers is een squash buddy, een andere speelster verwijst bij enige regelmaat klanten naar het Rode Kruis voor medische hulpmiddelen. Een leuke voorstelling.
Vrijdagavond eerst eten bij Sophear. Niet zomaar een restaurantje in Red Deer. Pete Sok is de eigenaar. Eens was hij een vluchteling en moest vluchten met zijn ouders uit Cambodia. Uiteindelijk kwamen ze in Canada terecht. Wij kennen Pete eigenlijk via Patrick (koks onder elkaar !). Pete heeft Chopped Canada gewonnen, was de winnaar in Maart 2016 van Sliced Red Deer en hij is jurylid bij een kookwedstrijd in de college. Zo heeft Patrick Pete ontmoet. De avond met het C.A.R.E. Bestuur was erg geslaagd. http://www.reddeeradvocate.com/uncategorized/pete-sok-wins-on-chopped-canada/

Het Kerstfeest bij C.A.R.E. op zaterdag was ook leuk. Voorgaande jaren werd er altijd een potluck gedaan en waren er een paar voorstelling. Dit jaar was het feest in een andere jas gestoken; samen met andere organisaties hadden ze diverse activiteiten georganiseerd. En natuurlijk kwam Santa op bezoek. Altijd leuk. De activiteiten waren zowel binnen als buiten. Buiten kon je mashmallows opwarmen boven het kampvuur, snow shoeing en bevroren maple siroop eten!

IJs ligt in een grote bak, daarop een scheut maple siroop, even wachten, even wachten, vervolgens met een ijslolliestok de maple siroop om het stokje rollen. En ja hoor, je hebt een lekkere maple siroop lolli gemaakt. (oorspronkelijk komt dit uit Quebec). Het recept voor marshmallows is makkelijker:

Om het wat moeilijker te maken kun je de marshmallow laten smelten op een koekje met een stukje chocola:

Binnen bij het Kerstfeest van C.A.R.E. was het wachten op Santa:

Aydee op Santa's stoel !!

Versieren van Ginger Bread Cookies, mmmm
En toen was het tijd om naar het feest van Child Care te gaan. Patrick bracht ons naar het vertrekpunt. We zouden volgens planning tegen twee uur in de nacht weer terug komen. Helemaal goed geregeld, want Frank haalde ons daar weer op. Een gezellige avond, hier en daar wat gekletst met oud collega's maar bovenal lekker genoten in Big Valley. In plaats van een ritje met een paard en wagen kozen Aydee en ik ervoor om te gaan wandelen in het kleine plaatsje:

Een aantal huizen was prachtig versierd. Met de huifkar hadden we deze foto niet kunnen maken!
Zondag hebben lekker rustig aan gedaan. Met ons drietjes Sinterklaas feest gevierd; buiten; in de tuin,; in de sneeuw; bij de vuurpit; met egg-nog en rum/chocolade melk en baileys; bij een temperatuur van -20

De afgelopen twee dagen is het wel ietsje kouder geweest hoor. Met de wind erbij kwam de temperatuur overdag tot -34 graden!
Maandagavond hadden we een personeelsuitje met het Rode Kruis. Eerst een uurtje biljarten en vervolgens ergens eten. Hier zijn Frank en Sonny aan het biljarten.  

Voor vandaag heb ik een dag vrij genomen. Zometeen naar de kapper en dan met Mac en Aydee naar Ponoka waar we gaan kijken naar de Holiday Trein. Een met kerstlampjes versierde trein die dit jaar van de westkust naar de oostkust rijdt en op verschillende plaatsen stopt. Tijdens de stop treedt een band op, komt Santa uit de trein en worden er inzamelingen gedaan voor de plaatselijke voedselbanken.

Patrick, Yvonne en Frank's weekend

Watching Kings Basketball games

Via deze link kun je de wedstrijden volgend van o.a. the RDC Kings. Okay! Er is een tijdsverschil tussen Nederland en Alberta van 8 uur. Normaal spelen the Queens (het dames team van de college) om 6 uur en de heren volgen na deze wedstrijd om 8 uur in de avond). Mocht je de wedstrijden willen volgen, en je woont in Nederland dan zul je ietsje langer op moeten blijven of eerder op moeten staan. :)

Terwijl Patrick als assistent coach met het Kings team in Calgary twee competie wedstrijden speelde, was Yvonne in Calgary voor een voice training workshop onder leiding van Kim Vaugh. Bijna 200 vrouwen kwamen naar de worksop. Allemaal lid van een koor dat direct is aangesloten bij Sweet Adeline Internation.: via de wedsite Zingen in Region 26 krijg je een beetje meer een idee van de hele organisatie.
Een beetje meer information over Kim Vaughn:   Kim Vaughn has led San Diego Chorus since 1985 and has perennially placed in the top-ten at international, including a championship in 2001.  As of November 1, 2015 Kim has retired as Musical Director of the San Diego Chorus and Pacific Coast Harmony (BHS).  Kim is also a Sound category judge.  Her music experience expands past barbershop.  Kim holds a B.A. in Music Education and an M.A. in Vocal Pedagogy from San Diego State University.As a quartet singer, Kim won her first title in 1976 with High Society, again in 1988 with Savvy and most recently in 2001 with a capella cold.  She is one of only eight women to have both won a crown and direct achampion chorus. An inspiring quote from another SAI event Kim was leading... "In addition to high skill level, Kim infuses her instruction with humour and personal attention.  Harmony Fusion's sessions with Kim are always highly rewarding and fun!

Het was een geweldige ervaring om een weekend lang zo geconcentreerd te luisteren naar elkaars stemgeluiden en geconcentreerd bezig te zijn met het produceren van je eigen stemgeluid. Met ruim 150 mensen tegelijk 'Hallelujah' zingen was een uniek moment van dit weekend. Het lied, geschreven door Leonard Cohen in 1984, is door vele koren, quartetten en solisten gezongen. We hebben inmiddels vele varianten beluisterd, maar volgens Frank is het lied dat door ons koor wordt gezongen (zonder instrumentatle begeleiding) nog steeds zijn favorite. Helaas is het lastig om de door ons gezongen versie te copieren in dit blog. Vandaar een variant: the Canadian Tenors and Celine Dion

En nu zijn Yvonne en Patrick thuis, en is Frank bij het Casino aan het 'werk'. Eenmaal in de drie jaar krijgen organisaties de gelegenheid om als vrijwilligers in het casino te assisteren. Op deze manier krijgen ze een gedeelte van de opbrengst. Altijd een leuke meevaller voor non-profit organisaties. Dit weekend heeft C.A.R.E. de gelegenheid gekregen om mee te helpen. In maart is het de beurt voor het Rode Kruis.